Köken

Sındı kelimesi, Eski Türkçe (özellikle Oğuz lehçesinde görülen) sındu biçiminden evrilmiştir ve genellikle “makas” anlamında, özellikle de koyun kırkımında kullanılan makasa işaret eder. Etimolojik olarak, bu sözcük Çinceden alınmıştır. Kaynağı, Çince jiǎn dāo (剪刀) ifadesidir. Bu bileşik sözcük, “kesmek” anlamındaki jiǎn (剪) ve “bıçak” anlamındaki dāo (刀) sözcüklerinin birleşiminden oluşur. Böylece sındı, hem köken hem de anlam bakımından "kesen bıçak" yani “makas” işlevine doğrudan karşılık gelir.

Kullanım Alanları

• Hayvancılık ve Çobanlık Kültürü: Özellikle koyun kırkımında kullanılan geleneksel bir kesme aletini ifade eder.
• Etnografik ve Tarihi Metinlerde: Orta Asya ve Anadolu Türk topluluklarının yaşam tarzına dair anlatımlarda geçer.
• Ağız Araştırmaları ve Sözlü Kültür: Bazı yöresel ağızlarda modern makas yerine halen "sındı" terimi kullanılabilir.
• Zanaat ve El Sanatları: Keçecilik, yorgancılık gibi geleneksel el işlerinde kullanılan büyük kesici alet anlamında yer alır.