Köken

Arapça ṣuffa(t) صفّة “taş kerevet, sıra, oturma yeri” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, ṣaffa “dizdi, sıraladı” fiilinin fuʿla(t) vezninde türetilmiş ismidir. Sözcük anlamı itibarıyla oturmak üzere düzenlenmiş sıra veya yükselti anlamları taşır.

Kullanım Alanları

• Geleneksel Türk Mimarisi: Odalara açılan, merkezi ve geniş bir iç mekân bölümü olarak işlev gören alana verilen isimdir.
• Tasavvufi Yapılar: Dervişlerin bir araya gelip oturduğu ve dinî sohbetler yaptığı düzenli oturma alanları için kullanılır.
• Mobilya: Alçak, sedir biçimindeki oturma düzlemidir.
• Mezarlık Terimi (eski): Aileye ait mezar alanını çevreleyen setli bölgeyi tanımlamak için kullanılır.