Köken

Türkçe kökenli bir kelimedir. Eski Türkçedeki sögün‑ fiilinden türeyen sȫn‑ “ateşin bitmesi, tükenmek” anlamına gelen kökten evrilmiştir. 

Kullanım Alanları

• Edebiyat: Sönmek kelimesi edebi eserlerde duyguların tükenmesi, umutların yok olması, aşkın bitişi, karakterin içsel çöküşü gibi soyut durumların betimlenmesinde mecaz anlamda kullanılır.
• Kimya: Bir maddenin reaksiyonu tamamlaması, gaz çıkışının veya ışığın sona ermesi gibi deneysel gözlemlerin betimlenmesinde kullanılır. Özellikle yanma tepkimelerinin sona ermesi anlatılırken yer alır.
• Fizik: Bir dalganın genliğinin azalması, enerjisinin tükenmesi ya da bir titreşimin zamanla durması gibi durumlar için kullanılır. Mekanik, optik ve akustik alanlarında teknik bir terim olarak işlev görür.
• Günlük Hayat: Elektrik kesilmesi, ışığın kapanması, topun havasının inmesi, sobanın sönmesi gibi basit durumları tanımlamak için kullanılır. Ayrıca kişisel motivasyonun kaybolması ya da neşenin azalması gibi hallerde mecaz olarak da yer alır.
• Tıp: Ağrıların geçmesi, bir belirti veya hastalık etkisinin ortadan kalkması gibi durumların betimlenmesinde kullanılır.
• Psikoloji: Özellikle koşullu tepkilerin zamanla ortadan kalkması anlamında “tepki sönmesi” terimiyle kullanılır. Davranışçı kuramlar içinde teknik anlam taşır.
• Sosyoloji: Toplumsal yapılar içinde “sönmek”, bir hareketin, inancın, kültürel akımın etkisini kaybetmesi durumlarında mecazi anlamda kullanılır. Yazılı veya sözlü anlatımlarda toplumsal değişimi belirtmek için tercih edilir.