SpaceX Starship, Amerikalı havacılık ve uzay şirketi SpaceX tarafından geliştirilen, tamamen yeniden kullanılabilir, süper ağır sınıf bir fırlatma aracı ve uzay aracı sistemidir. İnsanlığın Ay'a, Mars'a ve ötesine seyahat etmesini sağlamak, yörüngeye kargo ve mürettebat taşımak amacıyla tasarlanmıştır. Bugüne kadar inşa edilmiş en büyük ve en güçlü roket sistemi olma özelliğini taşımaktadır. Sistem, hem kargo hem de insan taşıma görevlerinde kullanılmak üzere yapılandırılmıştır ve tam yeniden kullanılabilirlik prensibi üzerine kuruludur.

Teknik Özellikler ve Tasarım

Starship sistemi, iki ana aşamadan oluşan entegre bir yapıdır: birinci aşama olan "Super Heavy" güçlendiricisi ve ikinci aşama olan "Starship" (Gemi) uzay aracı. Sistemin toplam yüksekliği 120 metrenin üzerindedir. Roketin çapı ise 9 metredir.

Super Heavy Güçlendiricisi

Roketin alt kısmını oluşturan Super Heavy, sistemi atmosferden çıkarmak için gerekli itiş gücünü sağlayan aşamadır. Bu güçlendirici, 33 adet motora sahiptir. Sağladığı itiş gücü yaklaşık 74 meganewton düzeyindedir ve bu güç, yaygın yolcu uçaklarının ürettiği itiş gücünün yaklaşık 700 katına denktir. Super Heavy, NASA'nın en güçlü roketi olan Artemis programındaki SLS roketinin ve insanları Ay'a taşıyan Saturn V roketinin yaklaşık iki katı itiş gücüne sahiptir. Güçlendirici, fırlatma sonrası Dünya'ya dönerek fırlatma kulesi tarafından yakalanmak üzere tasarlanmıştır.

Starship (Üst Aşama)

Sistemin üst kısmı olan ve "Gemi" (Ship) olarak adlandırılan bölüm, yörüngeye yük ve yolcu taşıyan kısımdır. Bu bölüm, yaklaşık 50 metre uzunluğundadır. Starship, yeniden kullanılabilir modda 100 ila 150 ton, harcanabilir modda ise 250 tona kadar yükü Dünya yörüngesine taşıma kapasitesine sahiptir. Araç, 100 kişiye kadar mürettebat taşıyabilecek şekilde yapılandırılmıştır. Hem güçlendirici hem de gemi bölümü, yakıt olarak "methalox" adı verilen sıvı metan ve sıvı oksijen karışımını kullanmaktadır.

Fırlatma Altyapısı ve Yakalama Sistemi

Starship'in fırlatma ve test operasyonları, SpaceX'in Teksas eyaletinin Boca Chica bölgesinde bulunan "Starbase" üssünden yürütülmektedir. Fırlatma sahasında "Mechazilla" olarak adlandırılan dev bir fırlatma kulesi bulunmaktadır. Bu kule, fırlatma öncesinde roket parçalarını (güçlendirici ve gemi) yerleştiren ve fırlatma sonrasında geri dönen Super Heavy güçlendiricisini havada yakalayan "Chopsticks" (çubuklar) adlı iki dev mekanik kola sahiptir. Sistemin en önemli özelliklerinden biri, roketin okyanusa veya bir platforma inmek yerine, bu kollar tarafından fırlatma rampasında havada asılıyken yakalanmasıdır. Bu yöntem, yer ekibinin karmaşık iniş donanımlarına olan ihtiyacını azaltmakta ve roketin yeniden fırlatılma süresini kısaltmaktadır.

Görev Profili ve Çalışma Prensibi

Starship'in uçuş profili, hızlı yeniden kullanılabilirlik üzerine kurgulanmıştır. Fırlatma sürecinde, kalkıştan yaklaşık 2,5 dakika sonra Super Heavy güçlendiricisi ile üst aşama (Gemi) birbirinden ayrılmaktadır. Ayrılma sonrası süreç şu şekilde işlemektedir:

• Güçlendiricinin Dönüşü: Görevini tamamlayan Super Heavy, fırlatma rampasına geri dönmektedir. Atmosfere giriş sırasında 33 motorunu kullanarak hızını düşürmekte ve fırlatma kulesine yaklaştığında yavaşlayarak mekanik kollar tarafından havada yakalanmaktadır.
• Geminin Seyri ve İnişi: Üst aşama olan Gemi, kendi motorlarını ateşleyerek yörüngeye veya hedefine devam etmektedir. Dünya'ya dönüşte ise Gemi, "belly-flop" (karın üstü düşüş) adı verilen yatay bir manevra ile alçalmaktadır. Bu manevra, aracın üzerindeki hava direncini artırarak yavaşlamasını sağlamaktadır. Yüzeye yaklaştığında motorlarını ateşleyerek dikey konuma geçmekte ve iniş yapmaktadır. Mars ve Ay gibi fırlatma kulesinin bulunmadığı yüzeylerde, Starship'in kendi iniş ayakları üzerine dikey olarak inmesi planlanmaktadır.

Kullanım Alanları ve Gelecek Hedefleri

Starship'in kullanım alanları, Dünya yörüngesinden gezegenler arası seyahate kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır:

• Ay Görevleri (Artemis Programı): NASA, Artemis programı kapsamında astronotları 2026 yılına kadar Ay yüzeyine indirmek için Starship'i "İnsan İniş Sistemi" olarak seçmiş ve SpaceX'e 2,8 milyar dolar ödeme yapmıştır.
• Mars Kolonizasyonu: Sistemin nihai amacı, Mars'a insan ve kargo taşıyarak orada sürdürülebilir bir şehir kurulmasını sağlamaktır. Mars'a yönelik ilk insansız test uçuşunun 2026 yılında, gezegenlerin konumunun uygun olduğu dönemde yapılması hedeflenmektedir. Her uçuşta yaklaşık 100 kişinin taşınması öngörülmektedir.
• Starlink ve Uydu Fırlatma: Starship, SpaceX'in Starlink uydu ağını genişletmek ve büyük uzay teleskoplarını yörüngeye yerleştirmek için kullanılacaktır. Mevcut Falcon 9 roketlerine kıyasla çok daha büyük yükleri tek seferde taşıyabilmektedir.
• Dünya İçi Taşımacılık: Sistemin, Dünya üzerindeki noktalar arasında yüksek hızlı kargo ve yolcu taşımacılığında kullanılması da planlar arasındadır.

Çevresel Etkiler ve Düzenlemeler

Starship'in geliştirilme süreci, çevresel etkileri nedeniyle ABD Federal Havacılık Dairesi (FAA) tarafından denetlenmektedir. FAA, lisans koşullarına uyulmadığı gerekçesiyle SpaceX'e cezai yaptırımlar gündeme getirmiştir. FAA'nın taslak çevre raporuna göre, yılda 25 fırlatma yapılması durumunda toplam 97.342 ton karbondioksit eşdeğeri salım gerçekleşeceği hesaplanmıştır. Bu miktar, fırlatma başına yaklaşık 3.894 tona denk gelmektedir. Uzmanlar, roket yakıtı olarak kullanılan sıvı metanın ve fırlatma sırasında oluşan "siyah karbon"un atmosferin üst katmanlarında uçaklardan daha uzun süre kalarak iklim değişikliğine etki edebileceğini belirtmektedir. SpaceX ise roketin hava kirliliğine sebep olduğu iddialarına karşı çıkmaktadır. Ayrıca fırlatma ve geri dönüş sırasında oluşan sonik patlamalar, çevresel gürültü faktörü olarak değerlendirilmektedir.