Süngü (Sözlük)

1. Askerlik: Tüfek namlusunun ucuna takılan, küçük kılıç biçiminde delici silah.
2. Mezar Taşı: Mezar başına nişan olarak dikilen sırık.
3. Endüstri: Isıtma kazanında kömürün karıştırılmasını sağlayan demir çubuk.
4. Madencilik: Kavlakları düşürmek için kullanılan sivri uçlu, uzun çelik çubuk.

Süngü, Eski Türkçe süŋüg veya süŋgü "mızrak" anlamına gelir.

• Bu sözcük, Eski Türkçe süŋ- "batmak, sinmek, içine girmek" fiilinden türemiştir (+gU ekiyle).
• Eski Türkçe batrak > bayrak sözcüğü ile eş anlamlı bir geçmişe sahiptir.

Askeri Kullanım:

• Tüfeklerin ucuna takılarak göğüs göğüse çarpışmalarda kullanılır.
• Eskiden mızrakların ucunda da kullanılırdı.
• Örnek: Süngü hücumunda cesaretle ileri atıldı.

Mezar Sembolü:

• Mezar başlarına nişan veya işaret olarak dikilen sırık.

Sanayi ve Madencilik:

• Kömür karıştırma veya kazı işlerinde kullanılan uzun, sivri uçlu çubuklar.

1. Tüfeklerin süngüleri, savaş meydanında düşmana karşı parıldıyordu.
2. Eski bir mezar başında, süngü şeklinde bir taş dikkat çekiyordu.
3. Madende, kavlakları düşürmek için süngü kullanılıyordu.
4. Kazan temizliği sırasında, işçiler süngü demirleriyle kömürü karıştırdı.