Köken

Tetabuk (تطابق), Arapça kökenli bir isimdir. Fiil kökü olan ṭabaḳa (طَبَقَ), “örtüşmek, denk gelmek, uygun düşmek” anlamlarını taşır. Bu kökten türeyen teṭābuḳ (تَطَابُق) ise "iki şeyin birbirine uygun gelmesi, uyum içinde olması, örtüşmesi" anlamında kullanılır. Türkçeye de bu Arapça biçimden geçmiştir.

Kullanım Alanları

• Mantık ve felsefe: Kavramların veya önermelerin birbiriyle örtüşmesi anlamında.
• Hukuk ve resmi metinler: Belgelerin veya ifadelerin birbiriyle uyumlu olmasını ifade eder.
• Dilbilim ve çeviri: Anlam eşleşmesi veya yapısal uyum anlamında.
• Genel kullanım: Günlük yazılı ve akademik dilde, “birbirine uygunluk” belirtmek için soyut anlamda kullanılır.