Alışılmışın dışında, farklı, şaşırtıcı veya garip gelen."Onun davranışları son zamanlarda oldukça tuhaf görünüyordu."
Sıfat
2.
Anlaşılması zor veya mantığa aykırı olan."Bu kadar sessiz bir ortamda birden gelen gürültü gerçekten tuhaftı."
Sıfat
İşaret Dili
T
u
h
a
f
Köken
"Tuhaf" kelimesi, Arapça tuḥāf (طُحَاف) kökünden gelir ve “olağan dışı, garip, şaşırtıcı” anlamını taşır. Kelime Türkçeye Osmanlı döneminde geçmiştir ve zamanla halk arasında yaygınlaşmıştır.
Kullanım Alanları
Günlük Konuşma: Sıradan olmayan, beklenmedik veya şaşırtıcı olaylar için sıkça kullanılır.
Edebiyat: Tuhaf olaylar ve karakterler, fantastik veya gerçeküstü edebi türlerde önemli bir yer tutar.
Psikoloji: Anormal davranış ve düşünce durumlarını tanımlamak için mecazi anlamda kullanılabilir.