Köken

Uçkur kelimesi, Türkiye Türkçesinde zamanla iç kur ifadesinden türemiştir ve esas olarak “don bağı” ya da “iç kemer” anlamında kullanılır. Buradaki kur ögesi, Eski Türkçede “kuşak” ya da “bel bağı” anlamına gelen bir kelimedir. İlk zamanlarda bel çevresine dolanan bir bağ ya da şerit olarak işlev görürken, ilerleyen dönemlerde özellikle iç giyime özgü bir terim hâline gelmiştir. Uçkur, hem işlevsel bir giysi parçası hem de geleneksel halk söyleminde yer bulan bir kelimedir.

Kullanım Alanları

• Geleneksel Giyim: Şalvar, don veya benzeri giysilerin bel kısmını bağlamaya yarayan kumaş ya da ip anlamında kullanılır.
• Günlük Dil: İç çamaşırı ya da belden bağlamalı kıyafetlerle ilgili konuşmalarda geçer.
• Edebi ve Mizahi Anlatım: Mahremiyet, utanma veya cinsellikle ilgili örtük göndermeler için mecaz anlamda kullanılabilir.
• Halk Kültürü ve Deyimler: Bazı deyimlerde cinsel çağrışımla ya da ahlaki uyarı amacıyla yer alır (“uçkuruna sahip çıkmak”).