Üftâde

Alıntıla

Yere serilmiş, düşmüş."Toprağa üftâde sararmış yapraklar, ruhunu derinden sarsmıştı."

Sıfat

Maddi veya manevi bakımdan düşkün hâle gelmiş, biçare."İstanbul sokaklarında bir üftâde gibi sessiz ve ağır yürüyordu."

Sıfat

Âşık."Yıllar geçse de sevdiğinin adını kalbinde taşıyan o üftâde, dilinde mahzun bir vuslat duasıyla yaşıyordu."

İsim

İşaret Dili

"Üftâde" kelimesi Farsça kökenlidir. "Düşmek" anlamına gelen "uftaden" kelimesinden türemiştir.

Edebiyat: Genellikle şiir ve klasik metinlerde, düşkünlük veya tevazu hâlini anlatmak için kullanılır.
Tasavvuf: Dünyevî arzulardan uzaklaşmış, içe yönelmiş dervişleri ve alçakgönüllüleri tanımlar.
Günlük Dil: Nadiren mecazî anlamda kullanılır; yorgun, yıpranmış veya kırgın kişi anlamında.