Vakıf

Köken

Kelime, Arapça waḳf (وَقْف) sözcüğünden gelmektedir. Waḳafa (وَقَفَ) fiilinden türemiştir ve "durmak, durdurmak, vakfetmek" anlamlarını taşır. Kelimenin ikinci anlamı (bir şeyi adamak) İslam öncesi Güney Arabistan yazıtlarında da görülmektedir.

Kullanım Alanları

1. Hukuki ve İdari Kullanım:
2. 1. Bir hizmetin gelecekte de yapılması için belirli şartlarla tahsis edilen mülk veya para anlamında kullanılır.
   2. Vakıf olarak tahsis edilen mallar genellikle eğitim, sağlık, dinî hizmetler ve sosyal yardımlaşma amaçlarıyla kullanılır.
2. Toplumsal ve Kurumsal Kullanım:
3. 1. Toplum yararına çalışan kuruluşlara verilen isimdir.
   2. Kamu yararına çalışan sivil toplum kuruluşları ve derneklerin tüzel kişilik olarak vakıf statüsü kazanması mümkündür.
3. Dil ve Edebiyat Kullanımı:

e. Okuma sırasında durma anlamına gelen "vakfe" terimiyle ilişkilidir.

f. Osmanlı edebiyatında mecazi anlamda bir şeyin tamamen bir şeye adanması anlamında kullanılmıştır.