Veto (Sözlük)

İsim, Fransızca ve Latince kökenli

1. Yetkili bir kişinin veya kurumun, yasalar gereği bir kararı, yasayı veya öneriyi reddetmesi, geri çevirmesi.

2. Bir şeye karşı çıkma, engelleme, reddetme.

Kelime, Fransızca veto sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Kökeni, Latince veto (“karşı koyuyorum”) ifadesine dayanır. Latince vetare fiilinden türemiştir ve Roma'da halk tribunlarının senato kararlarını reddetme yetkisini ifade etmek için kullanılmıştır.

1. Hukuk ve Politika: Devlet başkanlarının veya yetkili organların yasama organlarının kararlarını durdurma yetkisini ifade etmek için kullanılır.
2. Uluslararası İlişkiler: Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi gibi platformlarda üye devletlerin kararları engelleme yetkisini belirtmek için.
3. Günlük Dil: Genel olarak bir şeye karşı çıkma veya engelleme anlamında kullanılabilir.

1. Cumhurbaşkanı, meclisten geçen yasayı veto etti.
2. BM Güvenlik Konseyi'nde alınması planlanan karar, daimi üyelerden birinin vetosu nedeniyle geçmedi.
3. Yönetim kurulu, yeni projeyi veto etme kararı aldı.