Köken

Zehap kelimesi, Arapça kökenli olup ilk anlamı “gitmek”tir; bu anlam, ḏahaba fiilinden türeyen ḏahāb mastarıyla karşılanır. Başlangıçta yalnızca bir yerden uzaklaşma ya da yönelme anlamına gelirken, zamanla bu fiziksel yönelme soyut bir biçim kazanmış ve özellikle 19. yüzyıl sonlarından itibaren “sanı, tahmin, zihin yoluyla bir sonuca varma” gibi anlamlar yüklenmiştir. Böylece zehap, yalnızca hareket değil, aynı zamanda zihinsel bir eğilim, kişisel kanaat ya da varsayım anlamında kullanılmaya başlanmıştır.

Kullanım Alanları

• Klasik Dil: Sözlüklerde ve dini metinlerde fiziksel gitme anlamında kullanılır.
• Felsefi ve Düşünsel Anlatım: Bir düşünceye varma, zanna kapılma ya da varsayımda bulunma durumlarını ifade eder.
• Hukuk ve Tefsir Metinleri: Bir davranışın altında yatan niyeti ya da düşünceyi tanımlamada yer alır.
• Güncel Olmayan Yazı Dili: Osmanlıca veya eski yazın dilinde, bir düşüncenin doğru olup olmadığını tartışırken karşılaşılan eski bir terimdir.