İçine alma, kapsama."Bu beyit, aşkı tazammun ettiği kadar sükûneti de anlatmaktadır."
Noun
2.
Bir borcun ya da yükümlülüğün üstlenileceğine dair güvence verme, kefil olma, taahhüt etme."Akdi tazammun eden bu belge, taraflar arasında bağlayıcıdır."
Noun
3.
Bir kavramın içerdiği nitelik ve özelliklerin tümü."Varlık kavramı, kendinde mevcudiyet ve zorunluluğu tazammun eder."
Noun
İşaret Dili
T
a
z
a
m
m
u
n
Köken
"Tazammun" kelimesi Arapça kökenlidir. "İçine almak" anlamına gelen "zaman/zamn" kelimesinden türemiştir.
Kullanım Alanları
Edebiyat: Bir sözün, beyitin veya ifadenin açık anlamının yanı sıra gizli ya da dolaylı bir anlamı da içerdiği durumlarda kullanılır.
Felsefe / Mantık: Bir kavramın içerdiği nitelikler ya da başka kavramlarla olan iç bağlantılarını ifade eder.
Hukuk: Bir sözleşme veya beyanın taahhüt, kefalet veya yükümlülük anlamını kapsaması bağlamında kullanılır.
Dilbilim: Bir sözcüğün doğrudan anlamı dışında taşıdığı dolaylı anlam ve çağrışımlar için tercih edilir.
Günlük Dil (klasik üslup): Bir cümlede açıkça ifade edilmeyen ama içerikte sezdirilen anlamları belirtmek için yer alır.
T
a
z
m
u
n
