
Akne, pilosebase ünitenin (kıl folikülü ve yağ bezleri) kronik inflamatuar bir hastalığıdır. Özellikle ergenlik döneminde yaygın olarak görülen akne, yüz, sırt, göğüs ve omuzlarda komedonlar (siyah ve beyaz noktalar), papüller, püstüller, nodüller ve kistler gibi lezyonlarla karakterizedir. Akne, fiziksel görünümü etkileyerek psikososyal strese neden olabilir. Hastalığın patogenezinde foliküler hiperkeratinizasyon, sebum üretiminde artış, Cutibacterium acnes (eski adıyla Propionibacterium acnes) bakterisinin kolonizasyonu ve inflamatuar süreçler rol oynar.
Akne, en sık ergenlik döneminde görülür ve bu dönemdeki bireylerin yaklaşık %85'ini etkiler. Ancak, yetişkinlerde de özellikle kadınlarda görülebilir (erişkin başlangıçlı akne). Akne, genetik yatkınlık, hormonal değişiklikler (androjenlerin artışı), stres, diyet (yüksek glisemik indeksli gıdalar, süt ürünleri) ve kozmetik ürünler gibi faktörlerle ilişkilidir. Ayrıca, polikistik over sendromu (PCOS) gibi endokrin bozukluklar da akneyi tetikleyebilir.
Akne oluşumu, dört temel patofizyolojik sürece dayanır:
Bu süreçler, akne lezyonlarının klinik spektrumunu belirler.
Akne lezyonları, inflamatuar ve inflamatuar olmayan lezyonlar olarak ikiye ayrılır:
Akne, hafif, orta ve şiddetli olarak sınıflandırılabilir. Şiddetli akne, skar (iz) oluşumuna neden olabilir.
Akne tanısı, klinik muayene ile konur. Lezyonların tipi, dağılımı ve şiddeti değerlendirilir. Ayırıcı tanıda rozasea, folikülit, perioral dermatit ve ilaç kaynaklı akne gibi durumlar düşünülmelidir. Hormonal akne şüphesi varsa, androjen düzeyleri ve diğer endokrin testler istenebilir.
Akne tedavisi, hastalığın şiddetine ve lezyonların tipine göre planlanır. Tedavi hedefleri, mevcut lezyonların iyileştirilmesi, yeni lezyonların oluşumunun önlenmesi ve skar oluşumunun engellenmesidir.
Epidemiyoloji ve Risk Faktörleri
Patofizyoloji
Klinik Bulgular
İnflamatuar Olmayan Lezyonlar
İnflamatuar Lezyonlar
Tanı
Tedavi
Topikal Tedaviler
Sistemik Tedaviler
Diğer Tedaviler
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.