Ankara Okulu ve Yetimhanesi
Kuruluş Yılı | 1950 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Kuruluş Yeri | Suwon Güney Kore | ||||||||
Kuran Birlik | 1. Türk Tugayı | ||||||||
Eğitim Dilleri | Türkçe Korece İngilizce | ||||||||
Kapanış Yılı | 1979 (Yerel Bir Okulla Birleştirilmiştir) | ||||||||

Ankara Okulu ve Yetimhanesi
Ankara Okulu ve Yetimhanesi, 1950 yılında patlak veren Kore Savaşı sırasında, Güney Kore'nin Suwon şehrinde Türk Tugayı tarafından kimsesiz kalan Koreli çocukların barınma ve eğitim ihtiyaçlarını karşılamak maksadıyla kurulmuş bir eğitim kurumudur. Birleşmiş Milletler (BM) ordusu saflarında Güney Kore'yi savunmak üzere bölgeye intikal eden yirmi bir ülke kuvveti içerisinde, savaş mağduru sivil halk ve öksüz çocuklar için düzenli bir eğitim yuvası inşa eden tek birlik Türk Tugayı olmuştur.【1】

Yola Çıkmayı Bekleyen Türk Askerleri

Türk Tugayı'nı Karşılayan Güney Kore Halkı (Askerî Müze ve Kültür Sitesi Komutanlığı)

Tugay Baştabibi Dr. Binbaşı Reşit Ersezer’in, Hasta Bir Koreli Kadını Muayene Ettiği An
İkinci Dünya Savaşı sonrasında Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği tarafından 38. enlem sınır kabul edilerek ikiye bölünen Kore yarımadasında, birleşme çabalarının sonuçsuz kalması ve her iki tarafta zıt rejimlere sahip bağımsız hükümetlerin kurulmasıyla tırmanan gerginlik, 25 Haziran 1950 tarihinde Kuzey Kore kuvvetlerinin Güney Kore'ye aniden taarruz etmesiyle sıcak savaşa dönüşmüştür.【2】 Bu saldırı üzerine Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 27 Haziran 1950'de üye devletlere yaptığı acil yardım çağrısına【3】 Amerika Birleşik Devletleri'nin ardından ilk olumlu cevabı veren ülke Türkiye【4】 olmuştur.
Kuzey Kore'nin 25 Haziran 1950'de Güney Kore'ye taarruz etmesiyle başlayan ve Çin'in Kuzey Kore, BM güçlerinin ise Güney Kore saflarında yer aldığı savaş sürecinde, Kunu-ri, Kumyangjang-ni ve Vegas gibi şiddetli muharebelere katılan Türk Tugayı, 27 Ocak 1951 tarihinde başkent Seul'e yetmiş kilometre mesafedeki Suwon şehri yakınlarında ihtiyatta bekletilmeye alınmıştır.【5】

Ankara Okulu ve Yetimhanesi Öğrencileri
Kore Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Suwon ve çevresindeki sivil nüfus, silahlı çatışmalar ve kış mevsiminin getirdiği koşullar nedeniyle barınma ve beslenme sorunlarıyla karşılaşmıştır. Yerleşim yerlerinin ve ulaşım altyapısının tahrip olması【6】 sonucu güneye doğru başlayan kitlesel göç hareketine katılan sivillerin büyük bir bölümü açık alanda kalmıştır.【7】 Hava sıcaklığının oldukça düşük olması ve mevcut kışlık giysilerin yetersiz kalması【8】 göç yollarında hastalanarak veya donarak hayatını kaybedenlerin sayısını artırmıştır.【9】Bu yoğun nüfus hareketliliği ve yaşanan sivil kayıplar neticesinde, çok sayıda çocuk ebeveynlerinden koparak kimsesiz kalmıştır.

Ankara Okulu ve Yetimhanesi Öğrencileri

Güney Koreli Çocuklar ve Siviller Türk Askeriyle

Türk Askerleri ve Öksüz Çocuklar
Birinci Türk Tugayı Suwon kenti yakınlarında ihtiyatta bekletilmeye alındığında, birliğin çevresinde aç ve kimsesiz Koreli çocuklar toplanmaya başlamıştır. Başlangıçta sayıları 70 civarında olan bu çocukların mevcudu kısa sürede 100'ü geçmiştir.【10】 Tugay mensuplarından Kıdemli Başçavuş Bahattin ve Astsubay Hasan Hüseyin Dinçtürk, kendi yiyeceklerini bu çocuklarla paylaşarak onların bakımlarını üstlenmiştir.【11】 Durumun Birinci Türk Tugayı Komutanı General Tahsin Yazıcı'ya iletilmesiyle, yetim çocukların barındırılması için önce bir sahra çadırı kurdurulmuş, ardından birliğin yakınlarında bulunan metruk bir bina satın alınıp onarılarak okula ve yetimhaneye dönüştürülmüş; bu kuruma "Ankara Okulu ve Yetimhanesi" adı verilmiştir. Böylece öksüz ve yetim Koreli çocuklar, savaş şartlarında okuma ve barınma imkânı elde etmişlerdir. Birleşmiş Milletler üyesi yirmi bir devlet arasında, sivil halka ve çocuklara yönelik kurulan tek eğitim yuvası bu kurum olmuştur.

Ankara Okulu ve Yetimhanesi Öğrencileri
Savaşın zorlu şartları altında faaliyet gösteren okulda, çocukların ruhsal sarsıntılarını hafifletmek ve onları yormamak maksadıyla ağır bir müfredattan kaçınılmış; temel derslerin yanı sıra beden eğitimi ve müzik eğitimine özel bir önem verilmiştir.【12】 Eğitim dili Türkçe, Korece ve İngilizce olarak belirlenmiştir.【13】 Öğrencilere Türk Tugay Bandosu personelinin de desteğiyle çeşitli müzik aletlerinin kullanımı öğretilmiş, koro halinde İstiklal Marşı, Ankara Marşı ve çeşitli Türkçe türküler ezberletilmiştir. Kuruma özel olarak temin edilen piyano ve diğer enstrümanlar sayesinde çocuklar için ruhsal bir onarım ortamı sağlanmıştır.

Türk Askeri ve Öksüz Bir Koreli Çocuk
Okulun idari süreçleri ve idamesi Türk askerleri tarafından üstlenilirken, eğitim faaliyetlerinin sağlıklı yürütülmesi için bazı Türk subayları görevlendirilmiş ve Güney Kore makamlarından talep edilen on kadar Koreli öğretmen kurumda hiçbir ücret almadan hizmet etmiştir.【14】 Okulun müdürlüğünü üstlenen Kidek Nik, ilerleyen dönemde Müslüman olarak Hasan ismini almıştır. 【15】Ayrıca, Ankara Demirlibahçe İlkokulu'ndan gönderilen kitap, kırtasiye malzemesi ve dergiler de okulun eğitim envanterine katkı sağlamıştır.【16】
Okul öğrencileri, 23 Nisan, 19 Mayıs ve 29 Ekim gibi milli bayramlarda Türk Tugayı tarafından düzenlenen törenlere katılarak hazırladıkları gösterileri sunmuşlardır. Dönemin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Mehmet Nuri Yamut da savaş bölgesindeki bu kurumu bizzat ziyaret ederek denetimlerde bulunmuştur.【17】

Türk Askeri Koreli Çocuklara Şeker Dağıtıyor

Tercüman Asteğmen Münci Kapani Çocuklarla
Kore'de görev sürelerini tamamlayan Türk tugayları yurda dönerken, Ankara Okulu'nun idaresini ve bakımını yeni gelen tugaylara devrederek kurumun devamlılığını temin etmişlerdir. İkinci ve Üçüncü Tugay komutanları döneminde okulun eksikleri tamamlanmış; Dördüncü Tugay Komutanı General Kemal Akkurt zamanında kurum daha mütekamil bir hale getirilmiştir.【18】 Beşinci Tugay Komutanı General Mete Yurdakul döneminde ise kurumun yapısal büyüklüğü artırılarak ek bir yatakhane binası inşa edilmiştir.

Yüzbaşı Süleyman Pulat (Solda) ve Şehit Üsteğmen Mehmet Günenç Koreli Bir Çocukla

Topçu Yüzbaşı Süleyman Pulat (Ayakta)

Türk Tugayı Tarafından Himaye Edilen Ayla
Gelecekte Kore'de Türk askerî varlığının sona ermesi ihtimaline karşı okulun kendi ihtiyaçlarını karşılayabilmesi amacıyla, 29 Ekim 1954'te 5000 metrekarelik bir arazi satın alınarak ziraat altyapısı oluşturulmuş ve okula hediye edilmiştir.【19】
Okul bünyesinde kurulan aşevi aracılığıyla yalnızca yetim öğrencilerin değil, civarda yaşayan yoksul halkın da yiyecek ihtiyacı karşılanmıştır. Türk birlikleri, Ankara Okulu'nun yanı sıra Suwon'da bulunan "Tysan" isimli kardeş okula da ciddi miktarda nakdi ve ayni yardım sağlamıştır.【20】
Kore Savaşı sırasında yetim kalan çocuklara yönelik yardım faaliyetleri, görevli subayların hatıralarında ve aktardıkları diyaloglarda yer almıştır.
İkinci Türk Tugayı İstihbarat Subayı Yüzbaşı Nazım Dündar Sayılan, ormanlık alanda bulduğu yetim çocukları ve Ankara Okulu'na ulaştırılma süreçlerini şöyle anlatmaktadır:
"Hiç unutmam, ormanın kuytu bir yerinde korkudan her tarafı titreyen, gözlerini ve ağzını sonuna kadar açmış, 9 yaşlarında bir erkek çocukla ilk olarak karşılaşmıştım. Öldürüleceğini sanan yavru, iki elleriyle yüzünü kapayarak sinmişti. Kurtarıcı olduğumu anlayınca boynuma sarılmış, nefesimi kesecek kadar bütün gücüyle bana sarılmıştı. Hâlâ yaşadığına inanamıyor, tekrar tekrar boynuma atılıyordu. Verdiğim yiyecekleri çiğnemeden yutuyor, gösterdiğim yakınlık bile, titremesine engel olamıyordu. Adının Kim olduğunu öğrendiğim bu çocuk iki koltuk değneğiyle zorlukla yürüyebiliyordu. Ailesi güneye göç etmişti. Kim ailesine ayak bağı olmamak için evden kaçarak ormana sığınmıştı. Sırtımda taşıyarak Jipe kadar getirmiş ve gerideki yaralı sargı yerine, doktora göndermiştim. (...)
Birgün aynı gün kapı eşiğine oturmuş, bir tas içinde pirinç haşlaması yiyen yedi yaşlarında bir kız çocuğuyla harap bir köyün girişinde karşılaştık. Yavrucak konuşamıyordu. Dili tutulmuştu. Kimbilir o yaşta ne olaylara, ne acımasız sahnelere tanık olmuştu. Kucaklayıp sarmak istemiştim. Eliyle beni itti. Harap evin içine doğru geri geri çekilmeye başladı. Artık, dost ve düşmanı ayıramayacak bir haldeydi. Bütün iyi konuşmalarım, davranışlarım, verdiğim şekerler bile işe yaramadı. Çok korkmuş olduğu belliydi. Ben de bütün direnmelerine karşı koyarak yavrucağı kucaklayıp, ilk iş olarak tabur doktoruna götürdüm. (...)İki gün sonra o da Suwan'daki Ankara İlkokulu'na gönderildi."【21】

Albay Celal Dora, Albay Nurettin Parmir, Diğer Subaylar Ve Koreli Ayla
10.Bölük Komutanı Yüzbaşı Nazmi Özoğlu ise, dondurucu soğukta ölüme terk edilmiş küçük bir kız çocuğunun kurtarılış anını şu ifadelerle detaylandırmaktadır:
"Yol üzerinde 5-6 yaşında bir kız çocuğu kar yığınlarına minicik ayaklarıyla yaklaşmış moraran elleriyle karlara tutunarak geçmeye çalışıyor. Yüzü mosmor. Gözlerinden akan yaşlar yüzünü ıslatmış, titriyor. Sesi bağırmaktan kısılmış, bir vızıltı şeklinde çıkıyor. Ayaklarında takat kalmamış, küçücük kar yığınlarını geçmek için uğraşıyordu. (...) Ölümle pençeleşen bu zavallı yavrucak son anlarını yaşıyor. Yüzbaşı Süleyman Pulat hıçkıran sese doğru koşuyor. Karlar üzerinde yapayalnız kalan insanlığın yavrusuna kollarını açarak şefkatle bağrına basıyor, insanlığın evlâdı küçük kız Yüzbaşı Pulat'ın şefkatli kolları arasında elektriğe tutulmuş gibi titriyor. Kurtarıcısının gözlerine yaşlı gözleriyle bakıyor. Yüzbaşı Pulat da donmak üzere olan bu kimsesiz çocuğu ısıtabilmek için kucağında sıcak göğsüne kollarıyla bastırıyor. (...) Bu kimsesiz çocuğu bağrına basarak taburun yanına getiriyor. Hasta olmaması için bir battaniyeye sarıyorlar. Sıcak bir bardak çayı titreyen çocuğa içiriyorlar. Yüzbaşı Pulat dağ başında komünizm mezaliminden kaçan ana ve babanın bu yavrusunu tabura, evlât yapmaya karar veriyor. Muharebe sahasında topçu taburunun bir kız evlâdı mevcut. Bu kız çocuğuna bir ad verilmesi icabediyor. Neticede Güney Kore Cumhuriyeti'nin hükümet merkezi olan Seul adı takılıyor. Bu küçük yavru Türk subaylarına öyle bağlı ki, binlerce km. ateş altında bulunarak Türk şefkatinin büyüklüğünden ayrılmak istemiyor."【22】

Koruma Altına Alınan Çocuklar
Birinci Tugay Harekât Şube Subayı Yüzbaşı Sacit Gürünlü de, Yüzbaşı Süleyman Pulat'ın bulduğu ve ailesine teslim edilmek istendiğinde ayrılmak istemeyen kız çocuğunun yaşadığı diyalogları şu şekilde aktarmaktadır:
"Bir Ankara okulu açtık, yol kenarlarında bırakılan çocukları, başlarında öğretmen koyduk, çalıştırdık, kumanyaları verdik, yedirdik. Süleyman topçu karargah bölük kumandanı, Süleyman'ın yanında bir kız çocuğu, dere kenarında bulmuş, asker elbisesi, ufak çocuk asker elbisesi giydirmiş, çocuğu yanında taşıyor, tabii topçu daha ziyade geride, tehlike yok. Şimdi, şimdiki mütareke hattına çıktıktan sonra Seul'de bu kızın annesini babasını bulduk, diş tabibi ve doktor, dere kenarında bırakıp kaçmışlar, teslim edelim, çağırdık, kız 'Benim babam yüzbaşı Süleyman, ben bir yere gitmiyorum!' dedi, evet, güç bela teslim ettik, gitti, bir derece bağlılar."【23】
Yüzbaşı Süleyman Pulat'ın dışında Astsubay Süleyman Dilbirliği'nin savaş alanında bularak himaye ettiği Ayla isimli Koreli kız çocuğunun durumu da hatıralara yansımıştır. Bu konu hakkında 3'üncü Türk Tugayı İstihkâm Bölük Komutanı Yüzbaşı Şinasi Sükan şunları anlatmaktadır:
"... 8-9 yaşlarında görünen Ayla; güzelliği, zarafeti, zekâsı ve nereden öğrendiğini bilmediğim Türkçesi ile dikkatimi çekmişti. Yanına yaklaşarak 'Kızım, sen bu güzel Türkçeyi nereden öğrendin' dedim. Sevimli kız, 'İlk savaşlarda kuzeyden güneye yapılan göçler sırasında annemi, babamı, kardeşlerimi kaybettim, şimdi bile onların nerede olduklarını, sağ olup olmadıklarını bilmiyorum. Ağlıyordum, yanımdan geçen Türk Askerleri benim elimden tutarak, nereye gittilerse beni beraberinde götürdüler. Onlarla beraber yedim, içtim, çadırlarında yattım. Bana kendi çocuklarıymış gibi baktılar ve Ayla diye seslendiler. Böylece 2 yıl geçti. Bu süre içinde ben de Türkçeyi öğrendim. Sonra, okumam için Ankara Okulu'na verdiler.' dedi. ...Ayla gibi, savaşın insafsızca savurduğu, anasız, babasız ve kimsesiz yavruların mutlu bir yuvaya sahip olmalarını ve insanoğlunun bu gibi olaylardan ibret dersi almasını dilerim."【24】
1952 yılında 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı'nda Kore'de bulunan Türk Subayı Ahmet Eren günlüğüne şunları yazmıştır:
"Cumhuriyet Bayramı merasimi hakikaten çok güzel oldu. Merasime 20. ve 40. Tümen Komutanları ve muavinleri geldiler. Bizim Tugay'ın himaye ve çalıştırdığı Ankara Okulu çocukları da başlarındaki öğretmenler ile geldiler. Merasim resmi geçitle başladı. Tüfekli jimnastik hareketleri oynandı. Talebeler konser verdiler ve dans ettiler. Ankara Marşı'nı o kadar güzel söylüyorlar ki, bir an kendimi vatanımda ve ilkokul öğrencileri arasında zannettim, gözlerim yaşardı..."【25】

Koreli Bir Çocuk ve Türk Askeri
Ankara İlkokulu'nda eğitim gören mezunlardan Yoon Yeo Yeon, Türk askerlerinin sevgisini ölene dek yüreğinde yaşatacağını belirterek o günleri şöyle anlatmaktadır:
"Türk askerleri o günlerde bize verdikleri eğitimin yanında hem annelik hem babalık yaptı. Bizim özgürlüğümüz için savaşan diğer Türk askerlerinin yiyecekleri, içecekleriyle beslendik. Hüseyin Dinçtürk ve askerleri annesiz ve babasız olduğumuzu unutturdu."【26】
Okul mezunlarından Lee Young ise duygularını şu sözlerle ifade etmektedir:
"O zaman 14 yaşından 70 yaşına kadar eli silah tutan herkes savaşta olduğu için, anne ve babalarını kaybedip kimsesiz kalan bizlere Türk askerleri sahip çıktı. Hüseyin Dinçtürk ve askerleri bizlerin ailesiydi. Yaklaşık 640 çocuktuk. Dört yıl boyunca bizleri hiç yalnız bırakmadılar. Onlar hep yaşamımızın birer parçaları oldu. Halen aynı mahallede yaşadığımız arkadaşlarımızla, onları ve bize yaptıklarını unutmak mümkün değil."【27】
Beş yaşında bir çocukken okula sığınan Ca Yang Ca, kendisine sahip çıkan Türk askerlerini minnetle andığını belirterek şunları söylemiştir:

Koreli Bir Çocuk Türk Askerinin Yanında
"Biz ufaktık. 5 yaşındaydık. Kore'ye savaşmak için gelen Türk askerleri bize sahip çıktı. Hem annemiz hem de babamız oldular. Türkiye adı kalbime huzur veriyor."【28】
Okulun bir diğer öğrencisi Lee Hak Cang, askerlerin yalnızca birer savaşçı değil, aynı zamanda iyi birer insan olduklarını şu ifadelerle vurgulamıştır:

Türk Askerinin Kore Savaşı’ndaki Mücadelesi Anısına Yaptırılan Kumyangjang-ni Zaferi Anıtı
"Sadece iyi öğretmen değildiler, iyi de askerdiler. Türkiye denildiğinde iki şey aklıma geliyor. Birincisi bize sahip çıkan Türk askeri. Türk askeri dünyada bir numaradır ve asker olmanın yanında çok iyi bir insandır. İkinci olarak, uzakta kalan bir yakınımın varlığı. Türkler benim akrabalarım gözümü kapatınca çoğu zaman Türk askerini görüyorum. Çocukluğumuzu Türk askeriyle yaşadık. Türkiye deyince bize yiyecek veren, bizi kucaklayan, okutan bir ülkeyi hatırlıyorum."【29】
640'tan fazla yetim ve öksüz çocuğa【30】 eğitim ve yuva imkânı sunan Ankara Okulu, ateşkesin imzalanmasının ardından da bir süre faaliyetlerine devam etmiştir. Türk askerinin 1971 yılında Kore'den tamamen geri çekilmesinin ardından hamisiz kalan ve kapanma tehlikesi yaşayan kurum, 1979 yılında yerel bir başka eğitim kurumuyla birleştirilerek hukuki ve fiziki varlığını tamamlamıştır.【31】
Bu tarihi olayın anısına, okulun bulunduğu arsa üzerine inşa edilen alana "Ankara Parkı", parkın önünden geçen güzergâha ise "Ankara Yolu" adı verilmiştir.【32】 25 Haziran 2013 tarihinde, okulun hayatta kalan mezunlarının ve Suwon Belediyesi yetkililerinin katılımıyla Ankara Parkı'nın resmi açılışı gerçekleştirilmiş; alana Türkçe, Korece ve İngilizce dillerinde Türk askerinin yardımlarını anlatan "Ankara Kimsesizler Yurdu Kuruluş Anıtı" yerleştirilmiştir.【33】
Askerî Müze ve Kültür Sitesi Komutanlığı. Fotoğraflarla Kore Savaşı’nda Türk Askeri. Milli Savunma Bakanlığı. İstanbul, 2016. Erişim tarihi 17 Ekim 2026.https://askerimuze.msb.gov.tr/uploads/tinymce/files/be6bc3d6d3a34eceaa63be742ce87942.pdf
Denizli, Ali. Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması. Ankara, 2014. Erişim tarihi 17 Ekim 2026.https://www.academia.edu/32602239/KOREAN_WAR_ORPHANS_SCHOOL_OPENED_BY_TURK%C4%B0SH_SOLD%C4%B0ERS_TOOK_CARE_OF_KOREAN_WAR_CH%C4%B0LDRENS_CALLED_ANKARA_SCHOOL_pdf
Tekin, Cemile, ve Nihat Erdem. "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu: Ankara Okulu ve Yetimhanesi." Karatay Sosyal Araştırmalar Dergisi, sy. 10 (2023): 35-62. Erişim tarihi 17 Ekim 2026.https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2962584
Tekin, Cemile. "Ankara Okulu." Türk Maarif Ansiklopedisi. Erişim tarihi 17 Ekim 2026.https://turkmaarifansiklopedisi.org.tr/ankara-okulu/#yazar-1
Zeren, Bahar. "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'." Lisans bitirme tezi, Kırklareli Üniversitesi, 2018. Erişim tarihi 17 Ekim 2026.https://inpursuitofthenorthstar.anadolu.edu.tr/belge/kore-savasi-ve-ankara-okulu-lisans-bitir
[1]
Cemile Tekin ve Nihat Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu: Ankara Okulu ve Yetimhanesi," Karatay Sosyal Araştırmalar Dergisi, sy. 10 (2023): 35, Erişim tarihi 17 Ekim 2026https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2962584
[2]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 38-39.
[3]
Bahar Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'" (Lisans bitirme tezi, Kırklareli Üniversitesi, 2018), 48, Erişim tarihi 17 Ekim 2026 https://inpursuitofthenorthstar.anadolu.edu.tr/belge/kore-savasi-ve-ankara-okulu-lisans-bitir
[4]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 40.
[5]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 42.
[6]
Ali Denizli, Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması (Ankara, 2014), 37, Erişim tarihi 17 Ekim 2026https://www.academia.edu/32602239/KOREAN_WAR_ORPHANS_SCHOOL_OPENED_BY_TURK%C4%B0SH_SOLD%C4%B0ERS_TOOK_CARE_OF_KOREAN_WAR_CH%C4%B0LDRENS_CALLED_ANKARA_SCHOOL_pdf ;
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 42.
[7]
Denizli, Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması, 37-38 ;
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 42.
[8]
Denizli, Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması, 40.
[9]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 42.
[10]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 42.
[11]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 43, 48.
[12]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 44.
[13]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 44.
[14]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 44.
[15]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 67.
[16]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 70.
[17]
Bahar Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'", 72
[18]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 45.
[19]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 45.
[20]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 46.
[21]
Denizli, Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması, 118-125.
[22]
Denizli, Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması, 131-135.
[23]
Denizli, Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması, 128.
[24]
Denizli, Kore Savaşında Türk Askerinin Kore Halkına Yardımları ve Ankara Okulunun Açılması, 139-149.
[25]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 71.
[26]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 70.
[27]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 70.
[28]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 72.
[29]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 72.
[30]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 52.
[31]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 51.
[32]
Tekin ve Erdem, "Kore Savaşı’nda Türklerin Açtığı Bir Eğitim Kurumu," 51.
[33]
Zeren, "Kore Savaşı 'Ankara Okulu'," 73.

Ankara Okulu ve Yetimhanesi
Kuruluş Yılı | 1950 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Kuruluş Yeri | Suwon Güney Kore | ||||||||
Kuran Birlik | 1. Türk Tugayı | ||||||||
Eğitim Dilleri | Türkçe Korece İngilizce | ||||||||
Kapanış Yılı | 1979 (Yerel Bir Okulla Birleştirilmiştir) | ||||||||
Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Ankara Okulu ve Yetimhanesi" maddesi için tartışma başlatın
Savaş Öncesi Süreç
Savaş Koşulları
Okulun Kuruluşu
Eğitim Öğretim ve Gündelik Yaşam
Tugay Değişimleri ve Kurumsal Süreklilik
Türk Subaylarının Hatıraları
Koreli Çocukların Hatıraları
Kapanışı ve Mirası