Aylak (Sözlük)

Tanım

sıfat ve zarf

1. Sıfat: Boş gezen, işsiz güçsüz, avare kişi.
2. Zarf: Boş olarak, işsiz güçsüz durumda.

Köken

Eski Türkçe ayla-mak (“dolaşmak”) fiilinden türeyen aylak, dolaşan, başıboş gezen anlamında kullanılmıştır. Kelime, Türkçede zamanla işsiz veya boşta kalan kimseleri tanımlamak için yaygın bir kullanım kazanmıştır.

Kullanım Alanları

• Günlük Dil: İşsiz güçsüz insanları tanımlamak için kullanılır.
• Edebiyat: Roman ve hikayelerde, karakterlerin yaşam tarzını veya ruh halini betimlemek için sıkça yer alır.
• Toplumsal Kullanım: Genellikle sorumluluk almayan veya başıboş yaşayan kişiler için olumsuz bir anlam içerir.

Örnek Cümle

Tüm gün aylak aylak dolaşarak vaktini boşa harcadı.