+1 Daha
+1 Daha
B
e
y
i
nBeyin kelimesi, Eski Türkçe "méyi" veya "méŋi" (beyin, ilik) sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcük, daha sonra méñi biçiminde evrilmiş ve Türkçeye geçmiştir. Beyin, aynı zamanda Eski Türkçede "dimağ" olarak da kullanılmıştır. Kelimenin kökeni, Hint-Avrupa dil ailesine kadar uzanır ve Eski Yunanca "ʰēpar" (karaciğer) ve Latince "iocur" (beyin) gibi terimlerle de benzerlik gösterir. Beyin kelimesinin Farsça "cigar" (karaciğer) sözcüğünden türemesi de dikkat çeker.
"Beyin". Kubbealtı Lugatı. Erişim 25 Şubat 2025. https://lugatim.com/s/beyin
"Beyin". Nişanyan, Sevan. Nişanyan Sözlük. Erişim 25 Şubat 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/beyin
"Beyin". Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük. Erişim 25 Şubat 2025. https://sozluk.gov.tr.
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.