+1 Daha
Evde sağlık hizmetleri, bireylerin yaşadıkları ortamda, hekim önerisi doğrultusunda sağlık personeli tarafından tıbbi bakım, tedavi, rehabilitasyon, izlem ve danışmanlık hizmetlerinin sunulmasıdır. Bu hizmetler, bireylerin yaşam kalitesini artırmayı, hastaneye yatış ihtiyacını azaltmayı ve sağlık hizmetlerine erişimi kolaylaştırmayı amaçlamaktadır.
Evde sağlık hizmetlerinin tarihçesi dünya genelinde 19. yüzyıla, Türkiye’de ise 15. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Osmanlı döneminde evde doktor gönderme uygulamaları mevcuttu. Cumhuriyet döneminde 1930 tarihli Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile yasal altyapı oluşturulmuş; 2005 yılında çıkarılan yönetmelikle hizmet sistematik hâle getirilmiştir.
Evde sağlık hizmetlerine ilişkin yasal düzenlemeler arasında 1930 tarihli 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu, 1964 tarihli “Sağlık Hizmetlerinin Sosyalleştirilmesi” yönetmeliği ve 2005 tarihli “Evde Bakım Hizmetleri Hakkında Yönetmelik” öne çıkmaktadır. 2010 yılında yayımlanan Sağlık Bakanlığı Yönergesi ile uygulama esasları belirlenmiş ve hizmet yaygınlaştırılmıştır.
Türkiye’de evde sağlık hizmetleri; aile hekimliği uygulaması, sağlık kurumlarına bağlı evde sağlık birimleri ve il sağlık müdürlüğü ekipleri aracılığıyla yürütülmektedir. Sunulan hizmetler arasında muayene, enjeksiyon, pansuman, fizyoterapi, psikolojik destek ve hasta eğitimi yer almaktadır.
Evde sağlık hizmetleri kamu kurumları, özel sağlık kuruluşları, belediyeler ve gönüllü kuruluşlar tarafından sunulmaktadır. Hizmet sunan ekipte hekim, hemşire, fizyoterapist, psikolog, sosyal çalışmacı ve diğer sağlık çalışanları yer almaktadır.
Hizmetler, özellikle yaşlılar, kronik hastalığı olan bireyler, yatağa bağımlı hastalar, yeni doğum yapmış anneler ve ameliyat sonrası bakıma ihtiyaç duyan kişiler gibi gruplara yöneliktir. 2017 yılı verilerine göre en çok hizmet verilen hasta grubu nörolojik hastalıklardır (%38).

Evde Bakım Hizmetlerini Temsil Eden Bir Görsel (Pıxabay)
2011–2017 yılları arasında ulaşılan toplam hasta sayısı 890.869 olup aktif takip edilen hasta sayısı 311.780’dir. En yaygın hizmetler; hasta muayenesi (3.563.826 işlem), yara pansumanı (1.471.351), enjeksiyon (347.590) ve eğitim uygulamalarıdır (1.438.282). Evde kullanılan tıbbi cihaz sayısı ise 3.702 olarak kaydedilmiştir.
Evde sağlık hizmetlerinin finansmanı genel bütçe, sosyal güvenlik sistemi ve bireysel ödemelerle sağlanmaktadır. 2011 yılı itibarıyla SGK tarafından günübirlik tedavi kapsamındaki bazı işlemler karşılanmaktadır. Hizmetlerin düşük maliyetli olması, hastane harcamalarını azaltması açısından önemli bir avantajdır.
Evde sağlık hizmetlerinin avantajları arasında yaşam kalitesinin artması, hastane enfeksiyonu riskinin azalması, aile bütünlüğünün korunması ve maliyet tasarrufu bulunmaktadır. Ancak hizmetin uygulanabilirliği ortam koşullarına bağlı olup sağlık personelinin sürekli erişilebilir olmaması, mahremiyet ihlali ve cihaz kullanım hataları gibi sınırlılıklar mevcuttur.
Türkiye’de evde sağlık hizmetleri, Sağlık Bakanlığı koordinasyonunda yürütülmekte olup; 2017 itibarıyla 1.014 birim, 4.554 personel ve 1.260 araçla hizmet sunulmuştur. Ağız ve diş sağlığı alanında da mobil birimler aracılığıyla hizmet verilmektedir.
Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Evde Bakım Hizmetleri" maddesi için tartışma başlatın
Tarihsel Gelişim
Yasal Düzenlemeler
Hizmet Sunum Biçimleri
Sunucu Kurum ve Personel
Hizmetin Kapsamı ve Hedef Grubu
Verilen Hizmetler ve İstatistikî Veriler
Finansman ve Ekonomik Boyut
Avantajlar ve Dezavantajlar
Türkiye’de Güncel Uygulamalar
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.