Georg Nagel, optogenetik alanının kurucularından biri olan Alman bir biyofizikçi ve Würzburg Üniversitesi’nin eski profesörüdür. Peter Hegemann ile birlikte, yeşil alglerde bulunan ışığa duyarlı iyon kanalı proteinleri olan kanalrodopsinleri keşfetmiş ve bu proteinlerin genlerinin başka hücrelere aktarılmasıyla söz konusu hücrelerin ışık darbeleriyle kontrol edilebildiğini kanıtlamıştır.^【1】 Bu keşif, sinirbilim alanında yeni gelişmelere imkan sağlamış ve Georg Nagel'a 2026 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü kazandırmıştır.^【2】

Georg Nagel, 24 Ağustos 1953 tarihinde Almanya’nın Weingarten kentinde beş çocuğun en büyüğü olarak dünyaya gelmiştir. Beş yaşından itibaren ciddi bir hastalıkla mücadele eden Nagel, çocukluğunun yaz tatillerinin çoğunu Würzburg Üniversite Hastanesi’nde kemik iltihabı nedeniyle ameliyatlarla geçirmiştir. Yeni kurulan Konstanz Üniversitesi’nde biyoloji okumuş; burada biyofizik öğretim üyesi olan Ernst Bamberg, onu membran elektrofizyolojisiyle tanıştırmıştır. Doktora çalışmalarına başlamadan önce Nagel, İsviçre’de lise öğretmeni olarak çalışmış ve Konstanz’da “Café Chaos” adlı yerel bir buluşma mekanının kurucularından biri olmuştur.^【3】 1988 yılında Frankfurt Goethe Üniversitesi’nde biyofizik alanında doktorasını tamamlamıştır.^【4】

Nagel, bilimsel eğitimini Amerika Birleşik Devletleri’nde genişletmiştir; Yale Üniversitesi’nde Clifford Slayman’ın yanında iki yıl doktora sonrası araştırmacı olarak çalıştıktan sonra, New York’taki Rockefeller Üniversitesi’nde David Gadsby’nin yönetiminde araştırmalarına devam etmiştir.^【5】 ABD'de bulunduğu süre boyunca, “dev yama” tekniği gibi ileri düzey elektrofizyolojik tekniklerde uzmanlaşmış ve kalp hücrelerindeki belirli bir cAMP bağımlı anyon kanalının, insan kistik fibroz transmembran iletkenlik düzenleyicisi (CFTR) ile aynı olduğunu kanıtlamıştır. New York'tayken, Napoli'li İtalyan moleküler biyolog olan eşi Anna ile tanışmıştır. 1996 yılında Danimarka’da evlenen çiftin Nina adında kızları vardır.^【6】

Almanya’ya dönen Nagel, 1993’ten 2004’e kadar Frankfurt’taki Max Planck Biyofizik Enstitüsü’nde araştırma grubu lideri olarak görev yapmış ve Frankfurt Goethe Üniversitesi’nde biyofiziksel kimya alanında habilitasyonunu tamamlamıştır.^【7】 Peter Hegemann ile işbirliği yapan Nagel, yeşil yosun Chlamydomonas reinhardtii’den elde edilen proteinlerin doğrudan ışıkla açılan iyon kanalları olarak işlev gördüğüne dair bir keşif yapmıştır.^【8】 Hayvan hücrelerinde (Xenopus oositleri) kanalrodopsin-1’i (2002) ve kanalrodopsin-2’yi (2003) başarıyla eksprese ederek, ışık darbelerinin hücresel elektrik potansiyelini doğrudan değiştirebileceğini kanıtlamıştır. Bu çalışma, optogenetik için temel biyolojik araçları sağlamıştır.^【9】 2004 yılında Nagel, Würzburg Üniversitesi’nde Moleküler Bitki Fizyolojisi Profesörü olarak atanmış ve Haziran 2026'ya kadar burada ders vermiş ve araştırmalara öncülük etmiştir.^【10】

Kariyeri boyunca Nagel, biyofizik ve sinirbilim alanlarına yaptığı temel katkıları sayesinde prestijli ödüllere layık görülmüştür. Bunlar arasında şunlar yer almaktadır:

-Wiley Biyomedikal Bilimler Ödülü ve Karl Heinz Beckurts Ödülü (2010)

-Louis-Jeantet Tıp Ödülü ve The Brain Ödülü (2013)

-Rumford Ödülü (2019)

-Yaşam Bilimleri ve Tıp Alanında Shaw Ödülü (2020)

-JMU Röntgen Madalyası (2024)

-Fizyoloji veya Tıp Nobel Ödülü (2026)^【11】

5 Ekim 2026 tarihinde Georg Nagel, “ışıkla kontrol edilen iyon kanalları ve optogenetik alanındaki keşifleri” sayesinde Peter Hegemann ve Karl Deisseroth ile birlikte Fizyoloji veya Tıp Nobel Ödülü’nün üçte birini paylaşmıştır. Araştırmacıların belirli nöronları ışık darbeleriyle etkinleştirip devre dışı bırakabilmelerini sağlayan bu çalışmalar, sinir bilimi alanında yeni bir geliştirme yolu oluşturmuş ve bilim insanlarının hafıza, duygu ve davranışı kontrol eden beyin devrelerinin haritasını çıkarmasına olanak tanımıştır. Ayrıca bu keşifler, kaybedilen görme ve işitme yetisinin geri kazanılmasına yönelik optik koklear implantların geliştirilmesini sağlamıştır.^【12】