Gülbank

Gülbank kelimesi Farsça kökenlidir. Farsça "gül" (گل) ve "bang" (بانگ) kelimelerinin birleşiminden oluşur. "Gül" çiçek anlamına gelirken, "bang" ses veya çağrı anlamı taşır. Türkçeye Farsçadan geçmiştir ve özellikle tasavvufi metinlerde ve dini ayinlerde sıkça kullanılır.  

Gülbank kelimesi, genellikle dini ve tasavvufi bağlamlarda kullanılır. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında ayinler sırasında okunan ilahi veya duaları ifade etmek için tercih edilir. Ayrıca, toplu ibadetlerde birliği ve coşkuyu sağlamak amacıyla da kullanılır. Bunun yanı sıra, Osmanlı'da yeniçeri yeminlerinde de gülbank okunarak bağlılık ve sadakat vurgulanırdı. 

İlahi: Dini içerikli, belirli bir makamla okunan şarkı veya şiir.  

Dua: Tanrı'ya yakarış veya şükür ifade eden sözler.  

Coşku: Dini ve tasavvufi ayinlerde hissedilen yoğun duygusal atmosfer.