Herkes (Sözlük)

Tanım

Zamir, Farsça kökenli

1. İnsanların bütünü, tüm insanlar; toplumun tamamı, herkes.

2. Belirli bir gruba özgü olmayan, genel insan topluluğu.

3. Seçme veya özel nitelikler gerektirmeyen herhangi bir kimse (olumsuz cümlelerde kullanılır).

Köken

Kelime, Farsça har هر “her” ve kes کس “kişi, kimse” sözcüklerinin birleşiminden türemiştir. Bu sözcük, Eski Farsça kaşçī “herhangi biri, bir kimse” sözcüğü ile eş kökenlidir. Osmanlı Türkçesi'nde de aynı anlamıyla kullanılmıştır.

Kullanım Alanları

1. Günlük Konuşma: Genel bir insan topluluğundan bahsederken.
2. Resmi Yazışmalar: Genel geçer ifadelerde ve duyurularda.
3. Edebiyat: Şiir ve hikâyelerde, insan topluluklarını anlatırken.
4. Hukuk ve Yönetim: Herkese açık kanun ve yönetmeliklerde.
5. Eğitim: Genel kapsayıcı kavramlarda.

Örnek Cümleler

1. Herkes bu haberi konuşuyor.
2. Bu kadar yüksek bir dağa herkes tırmanamaz.
3. Herkesin fikrine saygı duymalıyız.