(Psikanaliz) Sigmund Freud'un kişilik kuramında, bireyin bilinçdışı dürtülerini, içgüdülerini ve ilkel arzularını temsil eden yapı."Freud’a göre id, insanın temel biyolojik ihtiyaçlarını ve anlık haz arayışını yönlendirir."
İsim
2.
(Psikoloji) Kişiliğin bilinçsiz ve kontrolsüz kısmı olarak, haz ilkesine göre hareket eden bölüm."İd, sosyal normlardan bağımsız olarak, anında tatmin arayan bir yapıya sahiptir."
İsim
3.
(Felsefe) Kişinin içgüdüsel ve kontrol edilemez isteklerini tanımlayan kavram."İd, insan doğasının ilkel ve kendiliğinden gelen yönünü ortaya koyar."
İsim
İşaret Dili
İ
d
Köken
Latince id (o, kendisi) kelimesinden gelir. Freud, bu terimi bireyin bilinçdışı dürtülerini tanımlamak için kullanmıştır.
Kullanım Alanları
Psikanaliz: Freud’un yapısal kişilik kuramına göre, id; ego ve süperego ile birlikte çalışarak bireyin davranışlarını şekillendirir.
Psikoloji: İçgüdüsel arzular ve dürtü kontrolü üzerine yapılan çalışmalarda id kavramı önemli bir yer tutar.
Felsefe: İd kavramı, bireyin doğasına ilişkin tartışmalarda kullanılır.