İkonografi (Sözlük)

İkonografi, isim (Fransızca: İconographie)

1. Din veya dini kişilerin bulunduğu görsel tasvirlerin, sembollerin ve temaların incelenmesi ve yorumlanmasıyla uğraşan bir disiplin.

İkonografi kelimesi, Türkçeye Fransızca iconographie kelimesinden geçmiştir. Fransızca kelime, Yunanca eikon (tasvir, imge) ve graphein (yazmak) sözcüklerinden türetilmiştir. Anlamı, "imgelerin yazımı veya betimlenmesi”dir.

• Sanat Tarihi: Resim, heykel ve mimari eserlerde kullanılan dinsel figürlerin betimlenme biçimlerini, kullanılan sembolleri ve bu betimlerin anlamlarını araştırmak için kullanılır.
• Teoloji: Dini sanatlarda kullanılan semboller ve motifler ikonografik analizlerle anlamlandırılır.
• Kültürel İncelemeler: Belirli bir toplumun ya da dönemin değerlerini, inançlarını ve estetik anlayışını anlamak için kullanılır.
• Arkeoloji: Tarih öncesi ve antik dönem eserlerindeki görsel öğelerin incelenmesinde önemli bir yöntemdir.

• "Bizans ikonografisi, dini temaların zengin bir semboller bütünüyle işlendiği bir sanat türüdür.”
•  "İkonografide ölümsüzlük hakkında okunabilecek birçok sayfa, açılabilecek bir sürü sayfa bulunur." - Adalet Ağaoğlu^【1】 
• "Arkeologlar, kazıda buldukları mozaiklerin ikonografisini çözmeye çalışıyor.”

• Dini simgebilim
• Görsel okuryazarlık