Kale (Sözlük)

isim

1. Eskiden düşmana karşı koymak ve güvenliği sağlamak için önemli noktalara yapılan, yüksek, kalın duvarlı, burçlu, mazgallı, sağlam ve kuvvetli yapı; kermen, germen.
2. İsim tamlamasının ikinci öğesi: Belirtilen şeyin en güçlü, en kuvvetli olduğu yer: "Bu şehir partimizin kalesidir."
3. Futbol ve benzeri oyunlarda, oyuncuların topu içinden geçirmeye çalıştıkları, iki direk üstüne bir yatay direk konulmuş yer.
4. Satranç oyununda, tahtanın dört köşesine yerleştirilen (kale biçiminde) oyun taşı.

(Arapça ḳal‘a "yüksek ve sağlam yapı").

Kelime, Arapça kökenli olup Türkçede askeri, sosyal ve oyun bağlamlarında geniş bir kullanım alanı bulmuştur. Osmanlı döneminde özellikle savunma yapıları için yaygın olarak kullanılmıştır.

• Askeri Mimari: Tarihi savunma yapıları ve kalıntılar için kullanılır.
• Sosyal Hayat: Bir grubun veya fikrin en güçlü olduğu yeri ifade etmek için mecazi anlamda kullanılır.
• Spor: Futbol gibi oyunlarda kale direklerini tanımlamak için kullanılır.
• Satranç: Oyun taşı olarak kale figürünü ifade eder.

Kalenin surları, yüzyıllardır düşman saldırılarına karşı dimdik ayakta duruyor.