Meserret (Sözlük)

(meserret مسرّة) isim.

• Sevinç, neşe, gülüş.

Meserret kelimesi, Arapça srr kökünden gelen meserre(t) (مسرّة) sözcüğünden türetilmiştir.

• Meserre(t), Arapça serre (سَرَّ) “sevindi, güldü” fiilinin mefˁale(t) vezninde masdarıdır.
• Bu sözcük, duyulan mutluluğu ve sevincin dışa yansımasını ifade eder.

• Gündelik Dil: Sevinç ve neşe anlarını tanımlamak için.
• Edebiyat: Mutluluk ve huzuru betimleyen ifadelerde.
• Tasavvuf: Manevi sevinç ve ilahi huzur durumlarını ifade eden metinlerde.

• Onun gözlerindeki meserret, mutluluğunun bir yansımasıydı.
• Şair, eserinde baharın gelişiyle halkın yaşadığı meserreti dile getirdi.
• Bu kutlama, tüm şehirde meserret dolu anlar yaşanmasına sebep oldu.