Tanım

(ﻣﻐﺎﻳﺮ)

sıf. (Arapça muġāyeret “değişmek, muhâlefet etmek”ten muġāyir)

Uymayan, bağdaşmayan, aykırı, zıt, muhâlif.

Köken

Kelime, Arapça muġāyeret kökünden türetilmiştir. Muġāyir, "uyumlu olmayan" veya "karşıt" anlamını taşır. Türkçe’de Osmanlı dönemi metinlerinde sıkça kullanılmış ve dilimize Arapça kökenli birçok kelime gibi yerleşmiştir.

Örnek Cümleler

• "Türkler’in kıyâfetinde teşrîfâta mugāyir bir şey var mı gibi dikkatle hepsini bir süzdü." (Ömer Seyfeddin)