Mutabık (Sözlük)

Tanım

sıfat.

1. Birbirine uyan, karşılıklı olarak anlaşmaya varan, birbiriyle uzlaşan
2. Uygun, münâsıp

Köken

Arapça "mutâbık" kelimesinden türetilmiştir. "Tabaka" (uyum, örtüşme) kökünden gelir ve "uyumlu, uygun" anlamındadır.

Kullanım Alanları

• Diplomasi: Tarafların bir konuda uzlaşmaya vardığını belirtmek için kullanılır.
• Hukuk: Anlaşmalarda veya sözleşmelerde tarafların aynı görüşte olduğunu ifade eder.
• Günlük Hayat: İnsanların bir konuda fikir birliği içinde olduğunu göstermek için kullanılır.

Örnek Cümleler

• Toplantıda, projeye ayrılacak bütçe konusunda tüm taraflar mutabıktı.
• Diplomatlar, barış anlaşmasının şartları üzerinde mutabık kaldılar.
• Hukuki metinlerin doğruluğu konusunda avukatlarla mutabıkız.

Alt Anlamlar ve Yan Anlamlar

• Anlaşma: İki veya daha fazla tarafın bir konuda uzlaşması.
• Uygunluk: Karar veya görüşlerin birbiriyle örtüşmesi.

İlgili Terimler

• Uzlaşma
• Anlaşma
• Konsensüs
• Uyum