Mutabık (Sözlük)

sıfat.

1. Birbirine uyan, karşılıklı olarak anlaşmaya varan, birbiriyle uzlaşan
2. Uygun, münâsıp

Arapça "mutâbık" kelimesinden türetilmiştir. "Tabaka" (uyum, örtüşme) kökünden gelir ve "uyumlu, uygun" anlamındadır.

• Diplomasi: Tarafların bir konuda uzlaşmaya vardığını belirtmek için kullanılır.
• Hukuk: Anlaşmalarda veya sözleşmelerde tarafların aynı görüşte olduğunu ifade eder.
• Günlük Hayat: İnsanların bir konuda fikir birliği içinde olduğunu göstermek için kullanılır.

• Toplantıda, projeye ayrılacak bütçe konusunda tüm taraflar mutabıktı.
• Diplomatlar, barış anlaşmasının şartları üzerinde mutabık kaldılar.
• Hukuki metinlerin doğruluğu konusunda avukatlarla mutabıkız.

• Anlaşma: İki veya daha fazla tarafın bir konuda uzlaşması.
• Uygunluk: Karar veya görüşlerin birbiriyle örtüşmesi.

• Uzlaşma
• Anlaşma
• Konsensüs
• Uyum