Müteradif (Sözlük)

sıfat

1. Birbirine tâbi olan, birbiri ardınca giden.
2. Dilbilgisi: Yazılışları ayrı, anlamları bir olan kelimeler; eş anlamlı, sinonim.

(ﻣﺘﺮﺍﺩﻒ)

(Arapça terāduf “birbirini tâkip etmek; anlamdaş olmak” kökünden türeyen muterādif).

Kelime, Arapça kökenli olup dilbilgisinde eş anlamlı kelimeleri ifade etmek için Türkçeye geçmiştir. Osmanlı döneminde hem dilbilgisi çalışmalarında hem de edebiyatta yaygın bir şekilde kullanılmıştır.

• Dilbilgisi: Sinonim kelimeleri tanımlamak için kullanılır.
• Edebi Metinler: Eş anlamlı kelimelerin seçimi ve kullanımıyla ilgili tartışmalarda sıkça yer almıştır.

Türkçede "güzel" ve "hoş" kelimeleri müterâdif olarak kullanılır.