Köken

Eski Türkçe otun ''yakacak tahta'' sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan otun- ''yanmak'' biçiminden Eski Türkçe +(I)g eki alarak türetilmiştir. Bu biçim Eski Türkçe ''od, ateş'' sözcüğünden türetilmiştir.

Kullanım Alanları

• Odun, yapı işlerinde veya marangozlukta kullanılan işlenmemiş ağaç parçasını ve yakacak olarak kullanılan bir maddeyi ifade etmede kullanılır.
• Odun, duygularını ifade edemeyen veya romantik olmayan insanlar için aşağılayıcı biçimde kullanılır. Odun, kaba, anlayışsız veya görgüsüz kişiler için halk arasında mecaz anlamda söylenir.