Poliçe (Sözlük)

İsim.

1. Belirli bir sürenin sonunda belirli bir parayı kendi adına veya bir başkasının emrine ödemesi için alacaklının borçluya yazdığı bildiri.
2. Sigorta senedi

Fransızca "police" kelimesinden türetilmiştir ve "belge, kontrat" anlamına gelir. Latince "politia" (düzen, yönetim) kelimesiyle de bağlantılıdır.

• Ticaret Hukuku: Vadeli ödemelerin güvence altına alınması için kullanılır.
• Sigorta: Sigorta sözleşmesini belgeleyen evraktır.
• Bankacılık: Kredili işlemler ve ödeme taahhütlerinde yer alır.

• Firma, alacaklarını güvence altına almak için bir poliçe düzenledi.
• Sigorta poliçesi, mal varlıklarının risklere karşı korunmasını sağlar.
• Banka, ticari bir işlem için teminat olarak poliçe kabul etti.

• Sigorta Poliçesi: Bir sigorta şirketi ile sigortalı arasında yapılan sözleşmeyi temsil eder.
• Ticari Poliçe: Ödeme taahhüdü içeren kıymetli evraktır.
• Bonoya Benzeyen Evrak: Poliçe, bazı yönleriyle bonoya benzer ancak düzenleyeni ve ödeyeni farklıdır.

• Bono
• Çek
• Sigorta
• Teminat
• Ödeme Taahhüdü