Zemin (Sözlük)

İsim, Farsça kökenli

1. Taban, döşeme, toprak yüzeyi.

2. Kumaş, süslü kâğıt, halı, tablo gibi desenli nesnelerde, biçimlerin üzerinde yer aldığı renk.

3. Mecaz: Temel, dayanak.

4. Mecaz: Bir olayın veya durumun geliştiği ortam.

5. Eskimiş: Dünya.

6. Spor: Oyun sahasının yüzeyi.

Kelime, Farsça zamīn (زمین) “yer, toprak” sözcüğünden alınmıştır. Orta Farsça zamīk veya damīk sözcüğünden +īn ekiyle evrilmiştir. Bu kelime, Avestaca aynı anlama gelen zam- sözcüğü ile eş kökenlidir. Hint-Avrupa Anadili'nde yazılı örneği bulunmayan (dʰé)ǵʰōm biçiminden türemiştir.

1. Mimarlık ve İnşaat: Yapıların taban kısmını ifade etmek için.
2. Tekstil ve Sanat: Desenli ürünlerin ana rengini belirtmek için.
3. Edebiyat ve Konuşma Dili: Olayların geliştiği temel veya ortam anlamında.
4. Spor: Oyun sahalarının zemin koşullarını tanımlamak için.
5. Müzik: Klasik Türk müziğinde bir eserin ilk bölümü için kullanılır.

1. Yeni yapılan binanın zemin katı henüz tamamlanmadı.
2. Halının mavi zemini üzerine kırmızı desenler işlenmişti.
3. Başarı, sağlam bir eğitim zemini üzerine inşa edilir.
4. Bu tartışmalar, özgür bir ortamın zemininde gelişti.
5. Edebiyat, kültürel bir zemin üzerine inşa edilmelidir.