Bulut, atmosferde bulunan su buharının belirli fiziksel ve termodinamik süreçler sonucunda sıvı su damlacıkları veya buz kristalleri hâline dönüşmesiyle gerçekleşen doğal bir atmosfer olayıdır. Bu doğa olayı, su döngüsünün temel bileşenlerinden biri olup atmosferin dikey hareketleri, sıcaklık değişimleri ve mikroskobik parçacıkların varlığıyla doğrudan ilişkilidir. Bulutların oluşumu, tek aşamalı bir olay olmayıp birbirini tamamlayan birden fazla mekanizmanın eş zamanlı veya ardışık etkisiyle meydana gelir.
Bulut oluşumunun ilk aşamasını su buharının atmosfere karışması ve yükselmesi oluşturur. Atmosferdeki su buharının temel kaynağı, okyanus, deniz, göl ve nehirler başta olmak üzere yeryüzündeki su kütlelerinden gerçekleşen buharlaşmadır. Buharlaşma sonucunda havaya karışan nem, bulut oluşumunun başlayabilmesi için yükselmek zorundadır. Bu yükselme, farklı fiziksel mekanizmalar aracılığıyla gerçekleşir. Güneş ışınlarının yeryüzünü ısıtmasıyla yüzeye yakın hava tabakaları ısınır, genleşir ve yoğunluğu azalarak yükselmeye başlar; bu süreç konvektif yükselme olarak adlandırılır. Rüzgârların bir dağ sırası veya tepeyle karşılaşması durumunda hava kütlesi topoğrafya boyunca yukarı doğru zorlanır ve bu mekanizma orografik yükselme olarak tanımlanır. Sıcak ve soğuk hava kütlelerinin karşılaştığı cephe bölgelerinde, daha hafif olan sıcak hava soğuk hava üzerinde yükselir ve bu yükselme cephe sistemlerine bağlı bulutlanmayı doğurur. Ayrıca, alçak basınç alanlarında farklı yönlerden gelen hava akımlarının birleşmesi sonucu hava yukarı yönlü harekete zorlanır; bu duruma yakınsama yoluyla yükselme denir.
Yükselen nemli havanın ikinci aşamada maruz kaldığı temel süreç soğuma ve yoğunlaşmadır. Atmosferde yükselen hava, çevresel basıncın azalması nedeniyle genleşir ve adyabatik olarak soğur. Havanın sıcaklığı düştükçe su buharı taşıma kapasitesi azalır. Hava kütlesi çiğlenme noktasına ulaştığında doygun hâle gelir ve fazla su buharı gaz fazından sıvı veya katı faza geçmeye başlar. Bu aşamada su buharı, son derece küçük su damlacıkları ya da uygun koşullarda buz kristalleri şeklinde yoğunlaşır. Yoğunlaşma süreci, bulutların görünür hâle gelmesini sağlayan temel fiziksel dönüşümdür.
Yoğunlaşmanın gerçekleşebilmesi için atmosferde yoğunlaşma çekirdekleri olarak adlandırılan mikroskobik parçacıkların bulunması zorunludur. Saf su buharının kendiliğinden yoğunlaşması oldukça güç olduğundan, bu çekirdekler yoğunlaşma sürecinin başlamasında kritik rol oynar. Deniz tuzu ve sülfat gibi çözünebilen parçacıklar, higroskopik özellikleri sayesinde su moleküllerini kolayca çekerek damlacık oluşumunu hızlandırır. Bunun yanı sıra toz, polen ve duman gibi çözünmeyen parçacıklar da yoğunlaşma çekirdeği işlevi görür. Özellikle çöllerden atmosfere taşınan mineral kökenli tozların, yüzeylerine su buharını adsorbe ederek beklenenden daha fazla sayıda bulut damlacığının oluşmasına katkı sağladığı modern atmosfer araştırmalarıyla ortaya konmuştur. Bu mikroskobik parçacıklar, bulutların sayısal yoğunluğunu ve optik özelliklerini doğrudan etkiler.
Bulutların fiziksel yapısı ve bileşimi, bulundukları irtifa ve sıcaklık koşullarıyla yakından ilişkilidir. Alçak seviyelerde oluşan bulutlar genellikle sıvı su damlacıklarından meydana gelir ve bu damlacıklar son derece küçük oldukları için yerçekimine rağmen havada asılı kalabilir. Daha yüksek irtifalarda, sıcaklığın donma noktasının altına düşmesiyle birlikte bulutlar ince buz kristallerinden oluşur; bu kristaller bulutlara lifsi veya ipeksi bir görünüm kazandırır. Atmosferdeki dikey sıcaklık dağılımı, bulutların hem iç yapısını hem de oluşturdukları hava olaylarını belirler.
Bulutlar, oluşum yüksekliklerine göre genel olarak üç ana seviyede sınıflandırılır: yaklaşık 6.500 fitin altında yer alan alçak seviye bulutlar, 6.500 ile 20.000 fit arasındaki orta seviye bulutlar ve 20.000 fitin üzerinde bulunan yüksek seviye bulutlar. Bu dikey dağılım, bulutların morfolojik özellikleriyle birleşerek kümülüs (yığılmalı), stratus (katmanlı) ve sirüs (ince ve yüksek) gibi temel bulut türlerinin ortaya çıkmasına neden olur. Her bir bulut türü, yukarı yönlü hava hareketlerinin gücü, nem miktarı, sıcaklık profili ve yoğunlaşma çekirdeklerinin özelliklerine bağlı olarak şekillenir.
Bu süreçlerin sonucunda, bulutlar hem su buharından hem de atmosferdeki katı ve sıvı parçacıklardan oluşur ve hava koşullarına göre değişik biçimler alabilir. Bulut katmanları 3 farklı sınıfta incelenir.
Katmanlarına Göre Bulut İrtifaları (Yazar Tarafından Oluşturulan Tablo)
Bulutların okta adı verilen birim ile gökyüzü kapalılık miktarı ölçülmektedir. Okta, sekizde biri anlamına gelmektedir.

Bulut Türleri (Yazar Tarafından Oluşturulmuştur.)
Alçak irtifada (0 ila 2.000 metre arasında) görülen, gri renkte, geniş ve düz bir tabaka şeklinde olan bulutlardır. Stratus bulutları gökyüzünü kaplayarak bulutlu ve puslu bir görünüm oluşturur. Sisli veya kapalı bir havaya yol açan stratus bulutları genellikle gökyüzünü tek bir örtü gibi kaplar.
Stratus bulutları, tipik olarak kapalı bir gökyüzüyle ilişkilendirilir ve gün içinde çok az değişiklik gösterirler. Sisli bir ortam yaratarak görüş mesafesini azaltabilirler ve soğuk, kasvetli bir hava izlenimi bırakırlar.

Stratus (ST) Bulutları (Deposiphotos)
Alçak irtifada (genellikle yerden 600 ila 2.000 metre yükseklikte) bulunan, geniş, yaygın ama aynı zamanda parçalı ve kabarık görünüme sahip bulutlardır. Genellikle gökyüzünde yuvarlak ya da rulolar halinde dizilmiş gibi görünürler ve gri veya beyaz tonlarındadırlar.

Stratokümülüs (SC) Bulutları (Depositphotos)
Gökyüzünde geniş bir alanı kaplayan, koyu gri renkte ve kalın bir bulut tabakası oluşturan bulutlardır. Bu bulutlar, sürekli yağışla ilişkilidir ve genellikle yağmur veya kar gibi uzun süreli, kesintisiz yağışların habercisidir. Nimbostratüs bulutları alçak ila orta irtifada oluşurlar ve gökyüzünü büyük ölçüde kapatarak güneşin veya ayın görünmesini engellerler.

Nimbostratüs (Ns) Bulutları (Depositphotos)
Orta irtifada bulunan, geniş alanları kaplayan ve gökyüzünde gri veya mavi-gri renkte görünen bulutlardır. Tipik olarak 2.000 ila 7.000 metre arasında oluşurlar ve genellikle güneş veya ayın bulanık bir şekilde görünmesine neden olurlar, ancak bu cisimlerin detayları net şekilde seçilemez.
Altostratüs bulutları, stratus (alçak bulut) ve cirrostratus (yüksek bulut) arasında bir irtifada bulunur. Hava tahmininde bu bulutların varlığı, özellikle sıcak cephelerin yaklaştığı durumlarda, yağışlı hava koşullarının habercisi olabilir.

Altostratüs (As) Bulutları (Depositphoto)
Orta irtifada (genellikle 2.000 ila 6.000 metre yükseklikte) oluşan, beyaz veya gri renkte, parçalı ve kümelenmiş bulutlardır. Bu bulutlar, gökyüzünde küçük yamalar veya mermer desenine benzeyen şekiller halinde görünür ve genellikle birbirine yakın kümeler veya düzenli desenler oluştururlar.

Altokümülüs (Ac) Bulutları (Pixabay)
Yüksek irtifada (genellikle 6.000 metre ve üzeri) oluşan, ince ve ipliksi bir görünüme sahip beyaz bulutlardır. Bu bulutlar, çok soğuk yüksekliklerde bulunan buz kristallerinden meydana gelir ve genellikle güneş ışığını geçirirler, bu da onları parlak ve hafif bir görüntüye kavuşturur.

Sirüs (Ci) Bulutları (Pixabay)
Yüksek irtifada (genellikle 6.000 ila 13.000 metre arasında) oluşan ince, şeffaf bir bulut tabakasıdır. Buz kristallerinden oluşur ve genellikle gökyüzünü ince bir örtü gibi kaplar. Bu bulutlar güneş veya ay çevresinde hale adı verilen ışıklı halkalar oluşturabilir.

Sirostratüs (Cs) Bulutları (Depositphoto)
Yüksek irtifada (genellikle 5.000 ila 13.000 metre arasında) oluşan, gökyüzünde ince, beyaz kümeler veya küçük taneler şeklinde görülen bulutlardır. Bu bulutlar, buz kristallerinden oluşur ve genellikle düzenli bir desen halinde, küçük dalgacıklar veya benekler şeklinde gökyüzüne yayılır.

Sirokümülüs (Cc) Bulutları (Pixhere)
Gökyüzünde belirgin, kabarık ve pamuk gibi görünen, beyaz ve kalın bulutlardır. Genellikle güzel hava bulutları olarak bilinirler ve gökyüzünde tek tek kümeler halinde bulunurlar. Alt kısımları düz, üst kısımları ise kabarık ve yuvarlak bir şekil alır. Kümülüs bulutları, düşük irtifada (genellikle 500 ila 2.000 metre arasında) oluşur.

Kümülüs (Cu) Bulutları (Pixhere)
Güçlü fırtınalar, şimşekler, gök gürültüsü ve sağanak yağışlar getirebilen, çok yüksek ve büyük bulutlardır. Dikey olarak oldukça genişlemiş bu bulutlar, atmosferde genellikle 10.000 metreye kadar yükselebilir ve en üst kısımları düzleşerek örs biçimini alabilir. Kümülonimbüs bulutları, bulutlar arasında en tehlikeli hava koşullarıyla ilişkilendirilir.

Kümülonimbüs (Cb) Bulutu (Pixabay)
Bulut Tipleri (Yazar Tarafından Oluşturulan Tablo)
Bulut Oluşumu
Bulut Kapalılık Oranı
Bulut Tipleri
Stratus (ST) Bulutları
Özellikleri
Stratokümülüs (SC) Bulutları
Özellikleri
Nimbostratüs ( Ns) Bulutları
Özellikleri
Altostratüs (As) Bulutları
Özellikleri
Altokümülüs (Ac) Bulutları
Özellikleri
Sirüs (Ci) Bulutları
Özellikleri
Sirostratüs (Cs) Bulutları
Özellikleri
Sirokümülüs (Cc) Bulutları
Özellikleri
Kümülüs (Cu) Bulutları
Özellikleri
Kümülonimbüs (Cb) Bulutları
Özellikleri
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.