Görünmez Kahramanlar

Hayatın karmaşası içinde hepimiz büyük mucizeler, devasa başarılar ya da sarsıcı olaylar bekliyoruz. Oysa ruhumuzun mimarisi, sandığımızdan çok daha ince detaylarla örülüdür. Bizi ayakta tutan şey çoğu zaman bir zafer çığlığı değil, fısıltıyla söylenmiş samimi bir cümledir.

​Bir "İyi misin?" Sorusunun Ağırlığı

​Hayatta insanı en çok sarsan şeyler, manşetlere çıkan büyük olaylar değildir. Bazen tüm dünyanın üzerinize geldiğini hissettiğiniz bir anda, bir dostun telefonunda beliren "İyi misin?" sorusu ya da bir yabancının sunduğu beklenmedik bir tebessüm, rotanızı değiştirir.

​

Bu küçük dokunuşlar sadece bir günü değil, bazen bir insanın hayata olan inancını kurtarır. Çünkü o an anlarsınız ki; bu koca evrende hala "görülüyorsunuz."

​Görülme İhtiyacı ve Detayların Hafızası

​İnsan ruhu, doğası gereği onaylanmak ve fark edilmek ister. Ancak bu ihtiyaç büyük jestlerle, görkemli hediyelerle ya da alkışlarla tatmin edilmez. Gerçek doyum;

• En sevdiğiniz kahvenin şeker oranının hatırlanmasında,
• Sesinizdeki hafif bir düşüşün fark edilmesinde,
• Ya da yorgun olduğunuzu siz söylemeden anlayan bir çift gözde gizlidir.

​Hayat, büyük resimlerden çok detaylarda yaşanır. Ve ne gariptir ki; insan en çok büyük fırtınalarda değil, bu küçük inceliklerin eksikliğinde yorulur.

​Sessiz İyilik, Kalıcı İz

​İyilik çoğu zaman gürültü çıkarmaz. Gerçekten derin olan her şey gibi o da sessizdir. Ancak sessiz olması, etkisiz olduğu anlamına gelmez. Birinin kalbine bırakılan küçük bir nezaket tohumu, yıllar sonra devasa bir çınara dönüşebilir.

Belki de dünyayı değiştirmek için kahraman olmaya gerek yoktur; sadece çevremizdeki detaylara daha dikkatli bakmak ve bir kalbe "buradayım" mesajı bırakmak yeterlidir. Çünkü büyük yangınlar küçük bir kıvılcımla başladığı gibi, büyük şifalar da küçük bir iyilikle başlar.