Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.

Kahramanmaraş, Türkiye'nin Akdeniz Bölgesi'nde yer alan, tarihi ve kültürel zenginlikleriyle öne çıkan önemli şehirlerinden biridir. Yaklaşık 14.525 kilometrekarelik yüzölçümüyle ülkenin orta büyüklükteki illerinden biri olan Kahramanmaraş, tarih boyunca farklı medeniyetlere ev sahipliği yapmış ve bu nedenle farklı kültürel unsurları barındırmaktadır. Şehir, özellikle dondurması, bakırcılık sanatı ve zengin mutfağı ile tanınmaktadır.
Maraş adının kökeni ve anlamı konusunda farklı görüşler bulunmaktadır. Ünlü tarihçi Herodot’a göre, şehri Hitit komutanlarından Maraj kurmuş olup, bu nedenle kente "Maraj" adı verilmiştir. Antik dönemde şehrin adı "Markasi" olarak bilinmekteyken, M.S. 1. yüzyılda Roma İmparatorluğu bölgeyi ele geçirdiğinde, İmparator Caligula’nın onuruna "Germanikeia" adı verilmiştir. Bizans döneminde ise "Marasion" olarak anılmıştır.
Müslümanların bölgeyi fethetmesiyle şehir, ilk adının Arap alfabesine uygun hale getirilmiş bir versiyonu olan "Mer’aş" şeklinde anılmaya başlanmıştır. Arap alfabesinde "J" harfi olmadığından, şehir adı bu şekilde dönüşmüştür. Bunun yanında, "Maraş" adının "zelzele – titreme" anlamına gelen "Re’aşa" fiilinden türediğini iddia edenler de bulunmaktadır.
Osmanlı döneminde bölge, Dulkadiroğulları Beyliği’nin kurulmasıyla "Zülkadir" adıyla da anılmıştır. Cumhuriyet döneminde ise Kurtuluş Savaşı’ndaki kahramanca mücadelesi nedeniyle, 7 Şubat 1973’te şehrin adı "Kahramanmaraş" olarak değiştirilmiştir.
Döngel Mağaralarında yapılan araştırmalar, yörede insan yerleşiminin Üst Paleolitik Çağ’da başladığını, Neolitik ve İlk Tunç Çağlarında da devam ettiğini göstermektedir. Orta Tunç Çağı'nda (M.Ö. 2000-1500) bölge, Suriye ve Mezopotamya'yı Kapadokya ile Anadolu'nun diğer kesimlerine bağlayan önemli kervan yollarının kavşağında bulunmaktaydı.
Markasi (Maraş), Hititlerin dağılma döneminde kurulan Hitit devletlerinden Gurgum'un merkeziydi. Gurgum, dönem dönem Urartu ve Asurlulara bağlı kalmıştır. M.Ö. 7. yüzyılda Kimmer ve İskit istilalarına uğrayan Markasi, daha sonra Medler ve Perslerin hâkimiyeti altına girmiş, M.Ö. 333'te Makedonların eline geçmiştir. Pontus Krallığı ile Roma arasında sürekli el değiştiren bölge, nihayet Roma'nın kontrolü altına girmiş, şehrin adı Germanikeia olarak değiştirilmiştir.
Romalı Komutan Lucullus'un yörede kısa ömürlü bir krallık kurmasının ardından Pompeius, M.Ö. 64'te Markasi'yi yeniden Roma topraklarına katmıştır. Şehir, İmparator Caligula onuruna Germanikeia adını almış ve Bizans döneminde Marasion olarak anılmıştır. Arap akınlarına maruz kalan bölge, Bizans ve Araplar arasındaki çekişmeler nedeniyle sık sık el değiştirmiştir.
Anadolu, 11. ve 12. yüzyıllarda Selçuklular tarafından Türkleştirilmiş ve özellikle Batılılar tarafından "Türkiye" (Turcia) olarak anılan bir coğrafya haline gelmiştir. Maraş, 1079 yılında Selçukluların hâkimiyetine girmiş ve zamanla Danişmendliler, Haçlılar, Kilikya Ermeni Krallığı, Eyyubiler ve Memlükler tarafından yönetilmiştir.
1335 yılında Maraş’ı ele geçiren Dulkadiroğulları Beyi Karaca Bey, oğlu Halil Bey ile birlikte Maraş, Besni, Malatya, Harput ve Elbistan’ı içine alan geniş bir beylik kurmuştur. 1339 yılında Maraş, Dulkadiroğulları'nın yönetimine geçmiş ve 1515 yılına kadar beylik tarafından yönetilmiştir. Osmanlılar, 1515’te Dulkadiroğulları Beyliği’ne son vererek Maraş’ı topraklarına katmış ve 1522’de şehri Zulkadiriye Eyaleti’ne bağlamıştır.
Şehir, Yavuz Sultan Selim’in 1515’de beyliği Osmanlı’ya katmasından sonra Malatya, Gaziantep, Zülkadriye, Sümeysat sancaklarını içine alan Beylerbeyilik haline getirilmiş ve önemli bir eyalet merkezi olarak kalmıştır. Osmanlı’nın son döneminde Maraş, 1866’dan itibaren Halep vilayetine bağlanmış, Elbistan, Göksün, Pazarcık ve Andırın kazalarını içerisine alan Maraş sancağı haline getirilmiştir. Bu sancak, kuzeyde Sivas eyaleti, doğuda Malatya sancağı, güneyde Halep merkez sancağı ve güneybatısında Adana vilayeti ile sarılmış bulunuyordu. Sancak merkezi Ahır Dağı eteklerinde kurulmuştu ve Halep vilayet merkezine 154 kilometre uzaklıkta idi. Sancak, bir kısmı düz, büyük kısmı ise dağlık bir coğrafyaya sahipti.
Maraş 1915’te müstakil bir sancağa dönüştürülmüş, 1920’den itibaren de Andırın, Göksün, Elbistan ve Pazarcık ilçelerine sahip bir il haline getirilmiştir. Şehre 1944’te Afşin, 1960’ta da Türkoğlu ilçeleri katılmıştır.
Mondros Mütarekesi sonrası, Maraş 22 Şubat 1919'da İngilizler tarafından işgal edilmiş, ancak kısa süre sonra yerlerini Fransızlara bırakmışlardır. 30 Ekim 1919'da Maraş'a giren Fransızlara karşı, 31 Ekim'de Sütçü İmam'ın öncülüğünde başlayan direniş halktan büyük destek görmüştür.
27 Kasım 1919’daki Bayrak Olayı, işgale karşı tepkileri artırmış, 21 Ocak 1920’de Araplar ve Harabe çatışmaları ile şehirde mücadele şiddetlenmiştir. 22 gün 22 gece süren direniş sonucunda, Maraş halkı büyük bir zafer kazanarak 11 Şubat 1920'de Fransızları şehirden çekilmeye zorlamıştır.
5 Nisan 1925'te TBMM tarafından Maraş'a İstiklal Madalyası verilmiş, 7 Şubat 1973'te ise şehrin adı Kahramanmaraş olarak değiştirilmiştir. 20. yüzyıl boyunca sanayi ve tarım alanında büyük gelişmelere sahne olan Kahramanmaraş, günümüzde bölgenin en önemli sanayi ve ticaret merkezlerinden biri haline gelmiştir.
Kahramanmaraş, Türkiye'nin Akdeniz Bölgesi'nin kuzeydoğusunda yer almaktadır. Kuzeyde Sivas ve Malatya, batıda Kayseri ve Adana, güneyde Osmaniye ve Gaziantep, doğuda ise Adıyaman ile komşudur. Deniz seviyesinden 610 metre yükseklikte bulunan şehir, tarih boyunca önemli bir ulaşım merkezi olmuştur. Kayseri, Sivas, Malatya, Besni, Gaziantep, Antakya ve Adana’ya bağlanan yolların kesişim noktasında yer alması, stratejik konumunu güçlendirmektedir.
Bölgede Akdeniz ve karasal iklim özellikleri görülmektedir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise soğuk ve yağışlı geçer. Yaz aylarında yüksek sıcaklıklar kaydedilirken, kışın özellikle yüksek kesimlerde kar yağışı etkili olmaktadır.
Afşin-Elbistan linyit yatakları, Türkiye’nin en büyük linyit rezervlerinden biri olup, enerji üretiminde kritik bir rol oynamaktadır. Ayrıca, bakırcılık ve ahşap işçiliği gibi geleneksel el sanatları gelişmiş olup, bu sektörler bölgenin doğal kaynaklarından beslenmektedir.
Kahramanmaraş'ın nüfusu yıllar içinde değişiklik göstermiştir. 2025 yılı tahmini Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) verilerine göre ilin toplam nüfusu 1.134.105 kişi olarak öngörülmektedir. Bu nüfus verisi, önceki yıllardaki nüfus artış hızları baz alınarak hesaplanmıştır. İlin yüzölçümü 14.525 km² olup, kilometrekare başına düşen kişi sayısı 78'dir.
Şehirde eğitim düzeyi kırsal ve kentsel bölgeler arasında farklılık göstermektedir. Kırsal kesimlerde okur-yazarlık oranı daha düşükken, şehir merkezinde eğitim seviyesi daha yüksektir. Bu durum, kırsal alanlardan kent merkezine göçü teşvik eden unsurlardan biri olarak değerlendirilmektedir.
Kahramanmaraş’ın en kalabalık ilçesi Onikişubat olup, 436.385 nüfusa sahiptir. İkinci sırada yer alan Dulkadiroğlu ilçesinin nüfusu 217.530’dur. Elbistan ise 130.246 kişilik nüfusuyla üçüncü en kalabalık ilçedir. Bu üç ilçe, şehrin toplam nüfusunun önemli bir bölümünü oluşturmaktadır.
Son olarak, 6 Şubat 2023’te meydana gelen 7,8 büyüklüğündeki deprem, Kahramanmaraş’ta büyük yıkıma neden olmuş ve nüfus hareketliliğini önemli ölçüde etkilemiştir. Deprem sonrası birçok kişi çevre illere ve farklı bölgelere göç etmek zorunda kalmıştır.
Kahramanmaraş, 11 ilçeden oluşmaktadır. 2024 yılı nüfus verilerine göre ilçelerin nüfusları şu şekildedir:
Şehrin toplam nüfusu 1.134.105 olarak kaydedilmiştir.
Ana Endüstriler: Tekstil, gıda, metal işleme ve enerji sektörleri Kahramanmaraş ekonomisinin temelini oluşturmaktadır.
Ticaret ve Sanayi: Organize sanayi bölgeleri, iplik ve kumaş üretimiyle öne çıkan sanayi tesisleri şehrin ekonomik yapısında büyük rol oynamaktadır.
Turizm: Kapıcam Tabiat Parkı, Germenicia Antik Kenti mozaikleri ve tarihi konaklar turistlerin ilgisini çekmektedir.
Kahramanmaraş, zengin tarihi mirası, mutfak kültürü ve el sanatlarıyla Türkiye’nin önemli kültürel merkezlerinden biridir. Geleneksel el sanatları, coğrafi işaretli ürünleri ve özgün lezzetleriyle tanınan şehir, kültürel değerlerini nesilden nesile aktarmaktadır.
Coğrafi işaretler, bir ürünün kendine özgü niteliğini, ününü ve kökenini belirten önemli tescillerdir. Bu işaretler, belirli üretim kriterlerine uygun olarak üretilen ürünlerin korunmasını, tanıtılmasını ve gelecek kuşaklara aktarılmasını sağlamaktadır. Kahramanmaraş’ın zengin mutfak kültürü ve geleneksel el sanatları kapsamında 30 ürün, coğrafi işaret tescili almıştır. Kahramanmaraş'ın kültürel mirasını ve zanaatkarlığını en iyi şekilde yansıtan değerlerden bazıları şunlardır:
Kahramanmaraş, "Şairler Şehri" olarak anılan bir kenttir. Türk edebiyatına yön veren birçok önemli şair ve yazar bu şehirde yetişmiş, eserlerinde şehrin kültürel dokusunu ve toplumsal yapısını yansıtmıştır. Kahramanmaraş’ın edebî kimliği hem divan şiirine hem de halk edebiyatına dayanmaktadır.
Yedi Güzel Adam: Kahramanmaraş, edebiyat dünyasında "Yedi Güzel Adam" olarak bilinen edebiyatçılara ev sahipliği yapmıştır. Bu isimler, 1970’lerde "Mavera" dergisi etrafında toplanarak Türk düşünce ve edebiyatına yön veren önemli eserler kaleme almıştır. "Yedi Güzel Adam" olarak anılan şair ve yazarlar şunlardır:
Bu edebiyatçılar, 1970'lerden itibaren Mavera, Edebiyat ve Diriliş gibi dergilerde kaleme aldıkları yazılarla edebiyat ve düşünce hayatında önemli bir çığır açmışlardır.
Kahramanmaraş, halk edebiyatı açısından da önemli bir merkezdir. Aşıklık geleneği, şehirde yüzyıllardır canlı bir şekilde varlığını sürdürmektedir. Aşıklar, sözlü edebiyatı yaşatarak halkın duygu ve düşüncelerini dizelere dökmüş, toplumsal olayları ele almışlardır.
Abdurrahim Karakoç (1932-2012): Halk şiiri geleneğinden beslenen önemli bir şairin "Mihriban" şiiri, Türk halk müziğinin en bilinen eserlerinden biri olmuş, birçok sanatçı tarafından bestelenerek seslendirilmiştir.
Toplumsal eleştiri ve hiciv içeren şiirleriyle, halk edebiyatı geleneğini modern şiir anlayışıyla birleştirmiştir. "Vur Emri", "Hasan'a Mektuplar" ve "İsyanlı Sükût" gibi eserleriyle geniş kitlelere ulaşmıştır.
Aşık Mahzuni Şerif (1940-2002): Kahramanmaraş’ın yetiştirdiği en önemli ozanlardan birisi olan şair, halk müziğinde derin izler bırakmış, özellikle toplumsal konulara yönelik eleştirel şiirleriyle tanınmıştır. "Dostum Dostum", "Dom Dom Kurşunu", "Yuh Yuh" gibi eserleri büyük yankı uyandırmıştır.
Halk Müziği: Maraş türküleri, genellikle aşk, gurbet, kahramanlık ve hüzün temalarını işler. Yöresel türküler arasında "Fadime'nin Düğünü", "Maraş’tan Bir Haber Geldi", "Gelin Oldun Gidiyorsun", "Zülüf Dökülmüş Yüze" gibi eserler öne çıkmaktadır.
Yöresel Çalgılar ve Müzik Kültürü: Kahramanmaraş müziğinde en çok kullanılan çalgılar şunlardır:
Müzik Kültürü ve Festivaller: Kahramanmaraş’ta müzik kültürü, düğünlerden bayramlara, şenliklerden festivallere kadar hayatın birçok alanında kendini göstermektedir. Her yıl düzenlenen Uluslararası Kahramanmaraş Şiir ve Edebiyat Günleri etkinlikleri, şairlerin ve halk müziği sanatçılarının bir araya geldiği önemli organizasyonlardan biridir.
Kahramanmaraş’a kara yolu, hava yolu ve demiryolu ile ulaşım mümkündür. Kahramanmaraş Havalimanı, iç hat uçuşlarıyla şehre hizmet vermektedir. Ayrıca şehir, karayolu ağıyla çevre illere güçlü bağlantılara sahiptir. Demiryolu ulaşımı ise yük taşımacılığında önemli bir rol oynamaktadır.
Şehirde sağlık altyapısı gelişmiş olup, çok sayıda devlet ve özel hastane bulunmaktadır. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, şehrin en önemli yükseköğretim kurumu olarak hizmet verirken, çeşitli fakülteleri ve araştırma hastanesi ile akademik ve sağlık alanında önemli katkılar sunmaktadır. Ayrıca, birçok özel ve devlet okulu ile eğitim altyapısı güçlendirilmiştir.

Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Kahramanmaraş (İl)" maddesi için tartışma başlatın
Etimoloji
Tarihçe
Tarih Öncesi Dönem ve İlk Yerleşimler
Hititler ve Antik Dönem
Roma ve Bizans Dönemi
Selçuklu, Haçlı ve Memlükler Dönemi
Osmanlı Dönemi
Millî Mücadele Dönemi
Cumhuriyet Dönemi ve Günümüz
Coğrafya
Konum ve Sınırlar
İklim
Doğal Kaynaklar
Demografik Yapı
İlçe ve Nüfusları
Ekonomi
Kültür, Sanat ve Turizm
Coğrafi İşaretler ve Yöresel Mutfak
Gezilecek Yerler
Tarihi ve Kültürel Mekânlar
Doğal Güzellikler
Kaplıcalar ve İçmeler
Edebiyat ve Müzik
Edebiyat
Maraş’ta Halk Edebiyatı ve Aşık Geleneği
Altyapı
Ulaşım
Sağlık ve Eğitim