Lehçe

+1 More

Quote

Dil Bilimi: Bir dilin tarihsel, bölgesel veya siyasal nedenlerle ses yapısı, dil bilgisi kuralları ve sözdizimi açısından farklılaşmış kolu; diyalekt."Aynı kökenden gelen diller arasında zamanla oluşan lehçeler, kültürel ve coğrafi ayrılıklara işaret eder."

Noun

Türkçenin yazı dili olmuş bazı dalları için kullanılan ad; diyalekt."Yakutça ve Çuvaşça, Türk dilinin farklı lehçeleri arasında yer alır."

Noun

Bir bölgeye, sınıfa veya kişiye özgü konuşma biçimi; ağız."Onun konuşma tarzındaki belirgin farklılık, doğduğu bölgenin lehçesiyle şekillenmişti."

Noun

İşaret Dili

Köken
Arapça lhc kökünden gelen lahca(t) (لهجة) “dil (organ) veya konuşma biçimi” sözcüğünden alınmıştır. 19. yüzyıla kadar "lisan" (genel anlamda dil) olarak kullanılmışken, zamanla "konuşma tarzı, ağız" ve "diyalekt" anlamı daha belirgin hâle gelmiştir.
Kullanım Alanları
Dil Bilimi: Dillerin tarihsel ve bölgesel farklılıklarını incelemek için kullanılır.
Edebiyat: Yazarlar ve şairler, lehçeleri kullanarak eserlerine yerel bir kimlik kazandırabilir.
Sosyoloji ve Kültürel Çalışmalar: Toplumların dilsel çeşitliliğini ve kimliklerini anlamak için kullanılır.

Bibliographies

“Lehçe.” Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük, erişim 24 Şubat 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=leh%C3%A7e 

“Lehçe.” Kubbealtı Lugatı, erişim 24 Şubat 2025. https://www.lugatim.com/s/leh%C3%A7e 

“Lehçe.” Nişanyan Sözlük, erişim 24 Şubat 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/leh%C3%A7e 