Ana YazarRukiye DEMİR13 Temmuz 2026 13:48

ORCID ID

0000-0001-9366-5463

İsrail, Ekim 2023 sonrasında Gazze’de belirli muhitleri adeta haritadan silercesine bombalamıştır. Katledilen insanların isimleri açıklandığında, kurbanların çoğunun tek bir aileden olması dikkat çekmiştir. 2025’in ocak ayında yayınlanan bir istatistiğe göre 2 bin 92 Filistinli aile bu şekilde yok edilmiştir (Ahmad & Geldi: 2025). Bu bombardımanların sıklığı ve sivil hedefleri imhaya yönelik olması uygulanan soykırım stratejisine dair kanaatleri güçlendirmiştir. Küçücük çocuklardan yaşlı insanlara kadar o civarda yaşayan tüm aile bireylerini hedef alan bu yaklaşım “Ateş Çemberi” olarak adlandırılmaktadır. Zira İsrail, belli bir bölgeyi adeta çembere almakta ve o bölgenin içindeki her şeyi yok edecek yoğunlukta tahrip gücü yüksek bombalarla saldırılar geçekleştirmektedir. Gerçekten de İsrail saldırıları başladıktan kısa bir süre sonra durumu fark eden ve saldırıları “Ateş Çemberi” olarak ifade eden bir gazete (Jusoor Post, 2023), İsrail’in yoğun askeri saldırılarına, seçilen bölgeyi çevreleyip eş zamanlı ve yoğun şekilde tamamen yok etmeye yönelmesine dikkati çekmiştir. Ateş Çemberi, askeri strateji açısından; askeri doktrinlerde kullanılan yoğun bombardıman ve ablukalara benzetilebilir. Bu tür stratejiler, genellikle bir bölgenin düşman unsurlardan temizlenmesi veya hedeflerin baskı altına alınması için kullanılmaktadır.Geniş çaplı yıkım nedeniyle sivil altyapılar ve nüfus üzerinde ciddi etkileri olan saldırılar, modern savaşlarda “yoğun hava üstünlüğü” stratejisinin bir örneği olarak görülmekte ve genellikle “orantılılık” veya “ayrım gözetme yükümlülüğü” gibi uluslararası hukuk ilkeleri çerçevesinde tartışılmaktadır (Özer, 2023: 272-273). Bu anlamda uluslararası hukuk ve etik perspektif açısından “Ateş Çemberi” olarak tanımlanabilecek İsrail saldırıları ciddi suçların göstergesidir. Zira uluslararası hukuk bağlamında orantısızlığı ve sivillere verdiği zararlar çok açıktır.Uluslararası hukukun temel ilkelerine göre, siviller ve askeri hedefler arasında ayrım yapılmalıdır (Ayrım Gözetme İlkesi); Askeri kazanç, sivil zararlar ve yıkımla orantılı olmalıdır (Orantılılık İlkesi); savaş yöntemleri ve araçları sivil nüfus üzerinde mümkün olan en az zararı oluşturmalıdır (Asgari Zarara Yol Açma İlkesi) (Özer, 2023: 274-275). Ancak İsrail’in Gazze’de uluslararası hukuku hiçe sayarak uyguladığı “Ateş Çemberi” tekniği, askerî gerekçelerle meşrulaştırılmaya çalışılsa da uluslararası toplumda ağır suçlama ve tepkilere yol açmıştır. Bu yöntem, İsrail’in işlediği soykırım suçunu tüm dünyaya gösteren ve kamuoyunu harekete geçiren en çarpıcı kanıtlardan biri haline gelmiştir.